Sitozin

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Sitozin Molekülü Kimyasal Yapısı

Sitozin (C) (2-oksi-4-aminopirimidin ya da 4-amino-2(1H)-pirimidinon) guanin, adenin ve timin (RNA'da urasil) ile beraber DNA ve RNA'daki temel azotlu bazlardan biridir. Kimyasal formülü C4H5N3O'dur. Bir heterosiklik aromatik halka ve iki substituentten (4. pozisyona bağlanmış bir amin ve 2. pozisyona bağlanmış keton) oluşan bir pirimidin türevidir. Sitozin'in nükleosidi sitidin'dir ve Watson-Crick baz eşleşmesine göre guanin ile 3 hidrojen bağı ile bağlanmış baz çifti kurar.

Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

Sitozin molekülünü 1894 yılında keşfeden Albrecht Kossel

Sitozin Albrecht Kossel tarafından 1894 yılında, buzağının timüs dokusundan hidrolize edilerek keşfedilmiştir[1]. 1903 yılında yapısı bulunmuş ve aynı yıl içinde laboratuarda sentezlenmiştir.

Sitozin son zamanlarda kuantum ölçümlerinde kullanım bulmuştur. Molekülün kuantum mekanik özelliklerinden yararlanılarak ilk kez bilginin kullanılması, 1 Ağustos 1998'de, Oxford Üniversitesinden araştırmacılar, David Deutsch'ın algoritmasını, 2 qubit'lik NMRQC (Nükleer Manyetik Rezonans Kuantum Bilgisayarı)'nda sitozin molekülüne dayanarak uyguladığında başarılmıştır.[2]

Kimyasal Reaksiyonları[değiştir | kaynağı değiştir]

Sitozin DNA, RNA ya da bir nükleotidin parçası olarak bulunabilir. Sitidin Trifosfat (CTP) olarak bazı enzimlerin kofaktörü olabilir ve Adenozin Difosfat (ADP) molekülüne bir fosfat aktararak Adenozin Trifosfat (ATP)'ye dönüşmesini sağlayabilir.

DNA ve RNA'da, Guanin ile baz çifti oluşturmuş şekilde bulunur ancak özünde kararsızdır ve deaminasyon yoluyla urasile dönüşebilir. Bu durum, urasil glikosilaz gibi DNA'daki Urasili ayıran DNA onarım molekülleri tarafından tamir edilmediği durumlarda, nokta mutasyonlarına yol açar. Ayrıca DNA metiltransferaz enzimi yardımıyla sitozine metil bağlanarak 5-metilsitozin oluşturulabilir

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

İngilizce Wikipedia'da Sitozin maddesi

  1. ^ Kossel, A.; Steudel, H. Z. Physiol. Chem. 1903, 38, 49
  2. ^ Jones, J.A.; M. Mosca (1998-08-01). "Implementation of a quantum algorithm on a nuclear magnetic resonance quantum computer". J.Chem.Phys 109 (109): 1648–1653. doi:10.1063/1.476739. http://www.citebase.org/abstract?id=oai%3AarXiv.org%3Aquant-ph%2F9801027. Erişim tarihi: 2007-10-18.