Safveti Ziya

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Safveti Ziya
Doğum 1875
Türkiye İstanbul, Türkiye
Ölüm 1929
İstanbul
Meslek Yazar

Safveti Ziya (d. 1875, İstanbul - ö. 1929, İstanbul) Türk roman ve hikâye yazarı. Servet-i Fünûn topluluğunun öne çıkan isimlerinden biridir. Profesör Mina Urgan'ın eniştesidir.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

1892'de Galatasaray Lisesi'ni bitirdi. Dışişleri Bakanlığı'nda çalıştı. Bir süre Danıştay üyeliği yaptı. 1929'da Prag elçiliğine atandı. Ancak göreve başlamadan kısa bir süre önce İstanbul Büyükada'da kalp krizinden öldüğü için göre başlayamadı.

Yazarlık kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Edebiyat hayatına dönemin Servet-i Fünûn dergisinde hikâyeler yayımlayarak başladı. İlk hikâyesi 'Onların Ruhu' Servet-i Fünûn dergisinde yayınlandı. Aynı dergide yayınlanan 'Hanım Mektupları' adlı küçük hikâyeleriyle ilgi uyandırdı. İlk romanı Salon Köşelerinde de yine bu dergide 1898'de tefrika edildi. Daha sonra ise 1912'de kitaplaştı. Halit Ziya Uşaklıgil Kırk Yıl isimli adlı Anı türündeki eserinde Safveti ziya hakkında bir “züppe” tipi çizer.

Kitapları[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Bir Tesadüf (1900)
  • Bir Safha-i Kalp (1900)
  • Salon Köşelerinde (1912)
  • Haralambos Cankiyadis (1912)
  • Hanım Mektupları (1913)
  • Kadın Ruhu (1914)
  • Silinnmiş Çehreler-Bilinen Simalar (1924)
  • Adab-ı Muaşeret Hasbihalleri (1927)
  • Nasıl Giyinmeli? (1929)
  • Yarım Kalmış Yıldız Böcekler (1908-1909)
  • Dahilî Teşrifat Rehberi (1928)

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Safveti Ziya, Salon Köşelerinde, İstanbul 1998, Türkiye İş Bankası Yayınları.