Pink Floyd
| Pink Floyd | |
|---|---|
Pink Floyd, 1973 |
|
| Genel bilgiler | |
| Unvanı | Sigma 6, The Megadeaths, The Architectural Abdabs, The Abdabs, The Tea Set, The Pink Floyd Sound, The Pink Floyd |
| Köken | Londra, İngiltere |
| Etkin yılları | 1965-1996, 2005 (yeniden birleşme) |
| Tarzlar | Progressive rock, psychedelic rock, acid rock,space rock[1] |
| Plak şirketi | Harvest, Capitol, Columbia, EMI |
| Resmî sitesi | http://www.pinkfloyd.com |
Pink Floyd, dünya çapında başarıya ulaşmış, progressive ve psychedelic rock müzik grubudur. Felsefik şarkı sözleri, yenilikçi albüm kapakları, etkileyici-grift sahne şovları ile anılırlar. Dünya çapında 230 milyon albüm satışıyla dünyanın en başarılı rock müzik gruplarından biridir.
Konu başlıkları |
[değiştir] Kuruluş
Grup 1965 yılında Roger Waters ve Nick Mason tarafından Sigma 6 adıyla Londra'da kuruldu. Bir yıl sonra Rick Wright da gruba katıldı. Grup ismini sırasıyla T-Set, Meggadeaths ve Abdabs olarak değiştirdi. Abdabs ismiyle bir süre devam eden grup, yaptıkları müziği "rhythm and blues" olarak tanımlıyordu. Grup Regent Street Politeknik'te çoğunlukla mimari okuyan öğrencilerden oluşuyordu. Grubun ilk kadrosu şöyleydi: Roger Waters - Lead gitar, Richard Wright - Ritim gitar, Nick Mason - Davul, Clive Metcalf - Bas, Keith Nable ve Juliette Gale - Solist. Bir süre sonra grup dağıldı ve Roger Waters, Nick Mason, Rick Wright etrafında tekrar kuruldu. Roger Waters gruba eski okul arkadaşı Syd Barrett'i de gruba dahil etti. Gruba caz gitaristi Bob Close da katıldı. Close, grubun blues tarzından uzaklaşmasından sonra gruptan ayrıldı.
Gruba isim aranırken Syd Barrett'in aklına iki caz gitaristi olan Pink Anderson ve Floyd Council'in ilk isimlerinden oluşan Pink Floyd ismi geldi ve grubun ismi Pink Floyd olarak belirlendi.
Grup ilk gösterisini 1965 sonlarında Londra'da Palace Gate'de Countdown Club'da yaptı. İlk gösterilerinden itibaren ışık gösterileri ve slayt görüntülerini konserlerinde kullandılar.
Kalabalık bir seyirci önüne ilk defa 1966 yılında International Times isimli yeraltı dergisinin açılış partisinde çıktı. Parti Pink Floyd'un basında yer alması için önemli bir fırsattı.[2]
[değiştir] İlk kayıtlar ve ilk albüm
Grubun ilk oluşumundan sonraki kayıtları ve çalışmaları psychedelic rock tarzından oldukça uzaktı. Ve grup o zamanlar ciddi anlamda dinlenen ve de beğeni toplayan Jazz müziğini, alt yapıları olarak benimsedi ve müziklerindeki bateri ve gitar alt yapılarını Jazz akorları üzerine kurarak başarı sağladı. Daha sonra kendilerini geliştirerek kendi müziklerini oluşturdular. Bunun ismi ne jazz ne de psychedelic rock'tı. Bu, dünyada ilk defa diğer müzik türlerinden farklılığını gösteren bir müzikti. Bu Pink Floyd gerçeğiydi. O zamanlar tüm dünya Pink Floyd'u konuşuyordu. Müzik otoriteleri bile ne yorum yazabileceklerini bilmiyorlardı.
Grup "psychedelic rock" tarzları ve görselleri çok iyi kullandıkları konserler ile Londra yer altının en önemli gruplarından biri haline gelmişti. 1966'da daha bir firmayla anlaşmamışken gazeteci Peter Whitehead'ın çektiği Tonite Let's All Make Love in London belgeselinde şarkılarıyla yer aldılar.
1966'da ilk kez bir müzik şirketiyle anlaştılar. 1967'de Arnold Layne single'ı ile müzik dünyasına girdiler. 20. olan bu single'ı See Emily Play takip etti. Şarkı 6. olmuş ve grubu ünlü program "Top of the Pops"'a çıkartmıştır. İlk albümleri The Piper at the Gates of Dawn bir şarkı dışında tamamen Barrett imzalıydı. Albüm İngiltere'de büyük bir başarı kazandı. Amerika'da albüm çok iyi satmasa da grup Jimi Hendrix ile beraber turneye çıkıp kendini tanıttı.
[değiştir] Syd Barrett'in ayrılışı
Kompleks bir sound'a sahip bu albümden sonra Syd Barrett ruh sağlığını gittikçe kaybediyordu. Stüdyolara katılmayan, konserlerde iyi performans göstermeyen Barrett'in yanında grup elemanlarının arkadaşı David Gilmour da gitara alındı. A Saucerful of Secrets grubun beş kişi ile yayınladığı tek albümdür. Ancak Barrett, sadece Jugband Blues adlı şarkıyı yazmış ve Remember A Day'de gitar çalmıştır. Sorunlarının artmasıyla sadece söz yazarı olarak grupla anlaşan Syd daha sonra gruptan ayrılmıştır.
Yeni Pink Floyd, grubun beyni Barrett'ten sonra kendilerini bulmak için stüdyoda uzun zaman geçiriyordu. Grup zaman zaman Careful With That Axe, Eugene gibi uzun ve deneysel şarkılar üzerinde çalışıyorlardı. Vokalleri ise Waters, Gilmour ve Wright üçlüsü değişerek yapıyorlardı. Grup 1969'da More filminin soundtrack'ini yaptı. Albümde daha önceden yaptıkları bestelerin yanında film için özel besteler yaptılar.
Pink Floyd 1969'da ilk iki LP'lik albümleri Ummagumma'yı çıkarmışlardı. İlk LP'si 4 tane canlı performanstan ikinci LP ise grubun solo çalışmalarından oluşmuştu. İkinci disk'te bulunan solo şarkılardaki psychedelic özellikler hem dinleyiciler hem de eleştirmenler tarafından çok başarılı bulunmuştu.
[değiştir] Pink Floyd'un yükselişi
1970'de Atom Heart Mother yayınlandı. Grup albümün ilk şarkısını 23 dakikalık bir beste olan "Atom Heart Mother"ı bir orkestrayla kaydederek oluşturmuştu. Grubun üç elemanının da solo eserleri ve bir tane daha deneysel parçadan oluşan albüm Floyd'un o dönem en çok satan albümü olmuştu. Grup üyeleri daha sonra bu albümü beğenmemiş olsalar bile deneyselliği, ses efektleriyle Pink Floyd ile bütünleşecek elementlerin bulunduğu ilk albüm olmuştu. Floyd albümün başarısıyla ilk Amerika turnelerine çıkmıştı. Albümün ismiyle ilgili soru soran gazetecilere grup üyelerinden Nick Mason şöyle cevap veriyordu: "Her şey atomik bir kalp makinesiyle hayata bağlanmış hamile bir kadının gazete manşetine çıkmasıyla başladı. Dünyanın annesini ya da dünyanın kalbini düşünmek istiyorsan ineklerle başlık arasındaki bağlantıyı da görürsün."[3]
Grup 1971'de ilk dönemlerindeki teklilerinin toplandığı Relics albümünü çıkardı ve Zabriskie Point albümüne şarkılar verdi. Aynı yıl içinde bulunan "Echoes" parçasıyla dikkat çeken Meddle yayınlandı. Ses efektlerin daha da dikkat çektiği albüm, grup tarafından da grupça çalıştıkları ilk albüm olarak görülmüştü. Albüm İngiltere listelerinde 3 numaraya kadar çıktı.
1972'de çıkan Obscured By Clouds, "La Vallee" adlı filmin film müziğiydi. Albüm bir önceki Meddle'a göre daha sade olmasıyla dikkat çekiyordu. Albüm eleştirmenler tarafından çok beğenilmese de ilk kez Amerika listelerine ilk 50'den giriyordu. Free Four şarkısı ise Amerika'da bir hit haline geldi. Şarkı daha sonra çok konu olacak Roger Waters'ın babasıyla ilgiliydi. Albüm Waters gruptan ayrılana dek David Gilmour'un son yazdığı sözleri içeriyordu.
[değiştir] Dark Side Of The Moon
Grubun sonraki albümü Dark Side of the Moon (bu isim astronomik bir anlamdan ziyade, kişinin cinnet geçirmeyle ilgilidir)[4] Mayıs 1972 ile Ocak 1973 arasında kaydedildi. Albüm Mart 1973'de piyasaya çıktı. Albümün mühendisliğini Alan Parsons yaptı. Parsons'a Chris Thomas da destek verdi. Thomas özellikle albümdeki "Us and Them" parçasındaki yankılar gibi dikkate değer değişiklikler yaptı.[5] Albüm Britanya ve Amerika müzik listelerine birinci sıradan girdi. Özellikle grup üyelerinden David Gilmour ve Nick Mason'a göre bu albüm müzikal açıdan Meddle veya Atom Heart Mother'dan daha iyi değildi; fakat ilk defa albüm tanıtımı için belirli bir para ayrılmıştı ve basın gruba destek vermişti. David Gilmour albümün müzikal başarısını parçaların daha önce canlı olarak çalındığı ve parçaları bildikleri için kayıtların da iyi olmasına bağlıyordu. [6] Albümde saksafon kullanımı ve Wright'ın piyano stili bazı parçalara bir caz havası katıyordu, bayan vokalistler yer alıyordu.
Albümde bütün parçaların sözleri Roger Waters tarafından yazılmış ve tematik şekilde birbirlerine bağlanmıştı. Grup artık dünya ve insan sorunlarına odaklanan ve tek bir konu ve ton etrafında yoğunlaşan bir müzik yapmaya karar kıldı.[7]
Dark Side of the Moon dünya çapında 50 milyondan fazla satarak dünyanın en çok satan ikinci rock albümü olmuştur.[8] Bu albümle beraber grubun basçısı Waters'ın grupta egemenliği daha ön plana çıkmıştır. 1969'dan beri İngiltere'de single yayınlamayan Pink Floyd bu albümden Money şarkısını yayınlamış ve bir numaraya oturmuştur.
Albümün başarısı A Nice Pair (İlk iki albümün birlikte olduğu bir toplama), Syd Barrett (Barrett'in iki albümünün beraber olduğu bir toplama) ve Pink Floyd: Pompeii Konseri gibi materyallerin yayınlanmasına neden oldu. Bu toplamalar Pink Floyd'un ilk dönemlerini de yeni dinleyicilere daha yakından tanıttı.
[değiştir] Wish You Were Here
1975'te Wish You Were Here piyasaya çıktı. Albümde yer alan Shine On You Crazy Diamond ve Wish You Were Here Barrett'ın anısına yapılmıştır. "Shine On You Crazy Diamond" içindeki slide guitar ve psychedelic havayla Barrett günlerine bir gönderme yapıyordu. Şarkının sonunda Rick Wright See Emily Play'den bir bölüm çalıyordu. Diğer şarkılar ise müzik endüstrisine karşı bir eleştiriydi.
Albüm kayıtları sırasında Syd Barrett stüdyoyu ziyaret etmişti ancak grup elemanları fiziksel olarak değişmiş Syd Barrett'i tanımamışlar, tanıyınca da gözyaşlarına boğulmuşlardı. Ona besteledikleri şarkıları dinletmişlerdi ve daha sonra Barrett stüdyodan ayrılmıştı. Bu grubun Barrett'i son kez gördüğü andı.
[değiştir] Roger Waters dönemi
Bu albümden sonra Pink Floyd çalışmalarına iki yıl ara verdi. 1977' de yine bir Harvest yapımı olan Animals'ı piyasaya çıkardılar. George Orwell'in ünlü eseri Hayvan Çiftliği'ne nazireten, çeşitli kişilik yapılarının birer hayvan olarak sembolize edildiği albüm oldukça ilgi çekti. Bir Gilmour / Waters şarkısı dışında her şarkı Roger Waters'a aitti. Aynı yıl haziran ayında bir ABD turu yaptılar. Turnede albüm kapağında da kullandıkları büyük domuz da konserlere çıkıyordu.
Turnede bir hayranıyla kavga eden Roger Waters kafasında seyirciyle kendisinin arasına bir duvar örme düşüncesini yaratmıştı. Daha sonra konsepti geliştirerek bir insanın tüm insanlara karşı olması olarak büyütmüştü. Animals' ın ardından 1979 yılında piyasaya çıkan The Wall bu konuları işleyen Pink Floyd'un bir diğer önemli albümüdür. Bu albümde "Pink" adındaki bir karakterin doğumundan itibaren olan süreç incelenmiş, savaş, babaya duyulan hasret, eğitim sistemi, aldatma gibi konular işlenmiştir. Aynı ismi taşıyan bir filmi de vardır.
Albümün kayıtları sırasında Waters egemenliği eline almıştı. Albümde olması gerekenler yüzünden grup elemanlarıyla kavga ediyordu. Özellikle albümde Rick Wright'ın katkısı çok azdır. Tüm bu kavgalara rağmen Another Brick In The Wall (Part 2) ve Comfortably Numb gibi şarkılar büyük başarı kazanmıştı. Albüm kayıtları sonrası Wright gruptan ayrılmış ancak konserlerde bir turne müzisyeni olarak çalmıştır.
1983'te, The Wall'dan artan parçalar ile yapılan The Final Cut, aynı zamanda grubun bir kriz içerisinde olduğunun açık göstergesi olmuştur. Roger Waters'ın, Rick Wright'ın albümde çalmasına izin vermemesi ve Nick Mason'ın albümdeki bazı parçalarda çalmasını istemeyişi sonucu kavgalar yaşanmış, David Gilmour da sadece tek parça seslendirmiştir. Gilmour, Waters'a albüm için besteler yapabilmesi için albümü geç yayınlamasını teklif etmiş ancak Waters bunu kabul etmemiştir.
Albüm savaş karşıtı bir albümdü ve bir çok yönden The Wall albümünü hatırlatıyordu. Albüm eleştirmenler tarafından beğenilse de diğer Pink Floyd albümleri kadar iyi bir satış başarısı kazanamadı. Albümün turnesi de yapılmadı ve grup elemanları solo çalışmalar için Pink Floyd'dan bir süre uzak kaldılar. Bir süre sonra Roger Waters ile David Gilmour arasındaki anlaşmazlık sonucu Roger Waters grubu dağıttığını açıkladı. Ancak David Gilmour Pink Floyd adını devam ettirmek istedi ve davayı kazandı.
[değiştir] David Gilmour dönemi
1983'ten sonra 1994'e kadar grup elemanlarının solo albümleri yayınlamakla beraber, 1987 yılında Roger Waters olmadan yaptıkları ilk albüm olan A Momentary Lapse of Reason piyasaya çıktı. Ancak Roger Waters'ın grubu dava edeceği yönündeki tehditleri sonucu, albümde Pink Floyd adı altında sadece David Gilmour ve Nick Mason çalmış, Rick Wright ise albümde çalan diğer sanatçılar arasında gösterilmiştir. Albümde dışarıdan bestecilerle beraberle çalışılmış ve grup bu yüzden eleştirilmişti.
Grup 1992'deki La Carrera Panamericana filmi için Dark Side of the Moondan bu yana ilk kez beraber beste yaptılar. 1994'te David Gilmour, Wright ve Mason The Division Bell albümünü yayınladılar. Bu albüm çıkışından iki hafta sonra ABD' de 1. sıraya yükseldi. Şarkı sözlerinin çoğunu Gilmour karısı Polly Samson ile yazmıştı. Pink Floyd aynı yıl içinde iki CD'den oluşan P•U•L•S•E adlı konser albümünü çıkardı. 1995'te ise "Marooned" ile tek Grammy ödüllerini kazandılar.
[değiştir] Son çalışmalar
Grup 1996'da "Rock 'N Roll Hall of Fame"e girmeye hak kazandı Törende Roger Waters bulunmadı. 2000'de Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980-81 konser albümü ve 2001'de best of Echoes yayınlandı. 2003'te Dark Side of the Moon yeniden yayınlandı. 2004'te ise Nick Mason "Inside Out" isimli Pink Floyd kitabını yazdı.
Gilmour, Mason ve Wright 2003'te ölen menejerleri Steve O'Rourke için birleşip "Fat Old Sun" ve "The Great Gig In The Sky"'ı cenazede çaldılar. 1981 yılındaki Earls Court (Londra) konserinin ardından bir daha sahnede birlikte görülmeyen grubun orijinal kadrosu ise 2 Temmuz 2005 tarihinde Londra Hyde Park'ta düzenlenen Live 8 yardım konserlerinde bir araya geldi ve "Breathe", "Money", "Wish You Were Here" ve "Comfortably Numb" parçalarını canlı olarak çaldı.
Grup 2005'te "İngiltere Hall of Fame"e girmeye hak kazandı. Gilmour ve Mason orada bulundu. Wright ameliyat olduğu için katılamazken, Roger Waters Roma'da olduğu için videosuyla törene katıldı.
Grup kurucularından Syd Barrett, 7 Temmuz 2006'da hayatını kaybetmiştir. 2007'de ise onu anma konserinde Roger Waters sahne almıştır, konserin sonunda ise sürpriz olarak Gilmour, Mason, Wright Arnold Layne'i çalmışlardır. Gecenin son şarkısında tüm konuklar beraber "Bike"ı söylemişlerdir ancak Roger Waters, diğer Floyd üyeleriyle sahneye çıkmamıştır. Grubun piyanisti Richard Wright da 15 Eylül 2008 tarihinde yaşamını yitirmiştir.
Syd Barrett ve Roger Waters'tan sonra grubun üçüncü lideri olarak nitelendirilen David Gilmour gelen turne tekliflerini "Artık yaşım ilerledi. Pink Floyd'un stüdyo ve turne stresini kaldıramam" diyerek geri çevirmektedir. Bu açıklama, bir bakıma Pink Floyd'un ebedîyen dağıldığını ve bir daha birleşmeyeceğini göstermektedir.
[değiştir] Grup Üyeleri
[değiştir] Üyeler
- Syd Barrett – lead vokal, lead gitar (1965–1968)
- David Gilmour – lead vokal, lead gitar, bass gitar, klavye, özel efektler (Aralık 1967–1996, 2005, 2011)
- Bob Klose – gitar (1965)
- Nick Mason – davul, perküsyon, programlama (1965–1996, 2005, 2011)
- Roger Waters – lead vokal, bass gitar, diğer gitarlar, perküsyon, programlama (1965–1985, 2005, 2011)
- Richard Wright – klavye, vokal (ara sıra lead), org, piyano, sintesayzır, mellotron (1965–1979, 1987–1996, 2005)
[değiştir] Zaman Çizelgesi

[değiştir] Diskografi
Stüdyo Albümleri
- The Piper at the Gates of Dawn (1967)
- A Saucerful of Secrets (1968)
- Ummagumma (1969)
- Atom Heart Mother (1970)
- Meddle (1971)
- Dark Side Of The Moon (1973)
- Wish You Were Here (1975)
- Animals (1977)
- The Wall (1979)
- The Final Cut (1983)
- A Momentary Lapse of Reason (1987)
- The Division Bell (1994)
Single'lar
- Arnold Layne / Candy and a Currant Bun (1967)
- Flaming / The Gnome (1967)
- See Emily Play / The Scarecrow (1967)
- Apples and Oranges / Paintbox (1967)
- It Would Be So Nice / Julia Dream (1968)
- Let There Be More Light / Remember A Day (1968)
- Point Me At The Sky / Careful With That Axe, Eugene (1968)
- The Nile Song / Ibiza Bar (1969)
- One Of These Days / Fearless (Japonya versiyonunda Seamus) (1971)
- Free Four / Stay (İtalya versiyonunda The Gold It's In The...) (1972)
- Money / Any Colour You Like (1973)
- Time / Us and Them (1973)
- Have A Cigar / Shine On You Crazy Diamond Part 1 (Amerika ve Japonya versiyonunda Welcome To The Machine) (1975)
- Another Brick In The Wall (Part 2) / One Of My Turns (1979)
- Comfortably Numb / Hey You (1980)
- Run Like Hell / Don't Leave Me Now (Bazı versiyonlarda Comfortably Numb) (1980)
- Money (1981 versiyonu) / Let There Be More Light (1981)
- When The Tigers Broke Free / Bring The Boys Back Home (1982)
- Not Now John / The Hero's Return (Part 1 & 2) (1983)
- Learning to Fly / One Slip / Terminal Frost / Terminal Frost (DYOL versiyon)(Amerika versiyonunda "One Slip" yok) (1987)
- On The Turning Away / Run Like Hell (Konser) (Bazı versiyonlarda üçüncü şarkı On The Turning Away (Konser)) (1987)
- The Dogs of War / The Dogs of War (Konser) / On The Turning Away (Konser) (1987)
- One Slip / Terminal Frost / The Dogs of War (Konser) (1988)
- Take It Back / Astronomy Domine (Konser) / Take It Back (Kısa Versiyon) (1994)
- High Hopes / Keep Talking / One Of These Days (Konser) (Fransa versiyonunda Marooned) (1994)
- Keep Talking (1994)
- Lost for Words (1994)
- Coming Back To Life (1995)
- What Do You Want From Me (1995)
- Wish You Were Here / Coming Back To Life (Konser) / Keep Talking (Konser) (1995)
Film müzikleri
- Music From the Film More (1969)
- Zabriskie Point (Soundtrack Album) (1970)
- Obscured By Clouds (1972)
- London '66-'67 (1995)
Toplamalar
- Relics (1971)
- A Nice Pair (1973)
- Masters of Rock (1974)
- A Collection of Great Dance Songs (1981)
- Works (1983)
- Shine On (1992)
- 1967: The First Three Single (1997)
- Echoes (2001)
Konser albümleri
- Ummagumma (1969)
- Delicate Sound of Thunder (1988)
- P•U•L•S•E (1995)
- Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980-81 (2000)
Filmler
- Tonite Let's All Make Love in London (1967)
- Pink Floyd: Pompeii Konseri (1972)
- Pink Floyd: Duvar (1982)
- Delicate Sound of Thunder (1989)
- La Carrera Panamericana (1992)
- P•U•L•S•E (1995)
- Pink Floyd - The Making of The Dark Side of the Moon (2003)
- The Pink Floyd and Syd Barrett Story (2003)
[değiştir] Dış bağlantılar
- İngiltere resmî sitesi
- ABD resmî sitesi
- Roger Waters'ın resmî sitesi
- David Gilmour'ın resmî sitesi
- Türk Fan sitesi
[değiştir] Kaynakça
- ^ "Allmusic.com'da Pink Floyd maddesi
- ^ Serdar Öktem ve Nedime Harmandağlı, Pink Floyd, Stüdyo İmge, İstanbul 1996, s. 11 vd.
- ^ Serdar Öktem ve Nedime Harmandağlı, Pink Floyd, Stüdyo İmge, İstanbul 1996, s. 45
- ^ İngilizce Vikipedi'deki Pink Floyd maddesi
- ^ İngilizce Vikipedi'deki Pink Floyd maddesi
- ^ Serdar Öktem ve Nedime Harmandağlı, Pink Floyd, Stüdyo İmge, İstanbul 1996, s. 59-60,66
- ^ Serdar Öktem ve Nedime Harmandağlı, Pink Floyd, Stüdyo İmge, İstanbul 1996, s. 60
- ^ Dünya çapında en çok satan albümler listesi
| Pink Floyd | |
|---|---|
| Üyeler | |
| David Gilmour | Nick Mason | |
| Eski Üyeler | |
| Roger Waters | Syd Barrett | Bob Klose | Rick Wright | |
| Stüdyo Albümleri | |
| The Piper at the Gates of Dawn | A Saucerful of Secrets | Ummagumma | Atom Heart Mother | Meddle | Dark Side Of The Moon | Wish You Were Here | Animals | The Wall | The Final Cut | A Momentary Lapse of Reason | The Division Bell | |
| Konser Albümleri | |
| Ummagumma | Delicate Sound of Thunder | P•U•L•S•E | Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980-81 | |
| Film müzikleri | |
| Music From the Film More | Zabriskie Point (Soundtrack Album) | Obscured By Clouds | London '66-'67 | |
| Toplamalar | |
| Relics | A Nice Pair | Masters of Rock | A Collection of Great Dance Songs | Works | Shine On | 1967: The First Three Single | Echoes | |
| Filmler | |
| Tonite Let's All Make Love in London | Pink Floyd: Pompeii Konseri | Pink Floyd: Duvar | Delicate Sound of Thunder | La Carrera Panamericana | P•U•L•S•E | Pink Floyd - The Making of The Dark Side of the Moon | The Pink Floyd and Syd Barrett Story |