Philip Khuri Hitti

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Philip Khuri Hitti (1886 - 1978), (doğumu: Osmanlı döneminde Suriye eyaletinde Şimlan (bugünkü Lübnan)) Arap kültürü ile yaptığı çalışmalar sayesinde ABD'de Arap kültürünün tanınmasını sağlayan oryantalist yazar. Maruni bir dinsel kökene sahipti.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Hitti önce Suk el-Garp'ta bir Amerikan Presbiteryen misyoner okulunda sonra Beyrut Amerikan Üniversitesi'nde eğitim gördü. 1908'de lisans eğitimini bitirdikten sonra Beyrut Amerikan Üniversitesi'nde dersler verdi. Daha sonra ABD'ye taşındı ve Columbia Üniversitesi'nde Semitik diller dersleri vermeye başladı. 1926'de doktorası aynı üniversitede yaptı. I. Dünya Savaşı'ndan sonra Beyrut'a geri döndü ve 1926'ya kadar Beyrut Amerikan Üniversitesi'nde ders verdi. Şubat 1926'da Princeton Üniversitesi'nden bir kürsü teklifi gelince oraya taşındı ve 1954'de emekli olana kadar hem Semitik diller profesörlüğü hem de Oryantal Diller Bölümü Başkanlığını yaptı.Resmi emekliliğinden sonra Harvard'da bir pozisyonu kabul etti. Aynı zamanda Utah Üniversitesi ve Washington'daki George Washington Üniversitesinde de dersler verdi. Sonraları Minnesota Üniversitesindeki bir araştırma görevini de yürüttü. Philip Hitti nerdeyse tek başına ABD'de bir Arap araştırmaları disiplini yarattı.

Hitti 1944'te, Filistin'in bir Yahudi toprağı olarak kabul edilmesini haklı çıkaracak hiçbir tarihsel kanıt bulunmadığını, buranın tarihsel olarak Suriye'nin bir parçası olduğunu ileri sürdü. Princeton Herald gazetesinde yayınlanan bu yazısına Albert Einstein ve Erich Kahler aynı gazetede karşı argümanlarını dile getirdikleri birer yazı yazdılar. Hitti, bunlara da birer cevap yazıp aynı yerde yayınladı.[1] 1945 yılında San Francisco Barış Antlaşması'nda arap delegesine danışmanlık yaptı.1946'da "Anglo-American Committee of Inquiry"deki bir soru üzerine "tarihte böyle bir Filistin hiç bir zaman olmadı" demiştir.[2]

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • History of the Arabs
  • The origins of the Druze people and religion: with extracts from their sacred writings (1928)
  • An Arab-Syrian Gentlemen in the Period of the Crusades. Memoirs of Usama ibn Munqidh|Usamah ibn-Munqidh (1929)
  • History of Syria: including Lebanon and Palestine (1957)
  • The Arabs (1960)
  • Lebanon in History (1967)
  • Makers of Arab History (1968)
  • The Near East in History (1961)
  • Islam and the West (1962)
  • Islam. A Way of Life (1970)
  • Capital cities of Arab Islam (1973)

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Rowe, D. E.; Schulmann, R. J., (eds.) (2007). Einstein on politics. Princeton U. Press. ss. 315–316. ISBN 0-691-12094-3. http://books.google.com/books?isbn=0-691-12094-3. 
  2. ^ Hearing before the Anglo-American Committee of Inquiry, Washington D.C., State Department, 11. Januar 1946