Neo-Ekspresyonizm

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Neo-Ekspresyonizm veya Yeni-Dışavurumculuk resim ve heykelcilik gibi sanat alanlarında Modernizm akımının bir kolu olarak 1970’lerde gelişmiş ve 1980’lerin ortalarına kadar Batı Avrupa ve ABD’deki sanat piyasasında oldukça popüler olmuş bir sanat akımıdır.

ABD kökenli sanat akımları olan Lirik-Soyut (İngilizcesi: Lyrical Abstraction), New Image Painting ve sonrasında gelişen Pop art ile bağlantılı bir sanat akımı olan neo-ekspresyonizm 1970’lerde popüler olam minimalizm sanat akımına tepki olarak doğmuştur.

Neo-Ekspresyonizm hakkında basılan yayınlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Buchloh, Benjamin. “Figures of Authority, Ciphers of Regression: Notes on the Return of Representation in European Painting.” October 16 (Spring 1981): 39–68.
  • Foster, Hal, “The Expressive Fallacy,” Art in America 71 (January 1983): 80-83, 137.
  • Kuspit, Donald. “Flak from the ‘Radicals’: The American Case Against Current German Painting,” in Jack Cowart, ed., Expressions: New Art from Germany. St. Louis: St. Louis Art Museum, 1983.
  • Kuspit, Donald, A Critical History of 20th Century Art, chapters 8 and 9. Artnet.com, 2006, http://www.artnet.com/magazineus/authors/kuspit1.asp
  • Lawson, Thomas. “Last Exit: Painting.” Artforum 20, no. 2 (October 1981): 40–47.
  • A New Spirit in Painting. London: Royal Academy of Arts, 1981.
  • Oliva, Achille Bonito, The International Trans-avantgarde. Milan: Giancarlo Politi, 1982.
  • Owens, Craig, “Honor, Power, and the Love of Women,” Art in America 71 (January 1983): 7-13.
  • Schor, Mira, “Appropriating Sexuality,” M/E/A/N/I/N/G 1 (December 1986).

Neo-expresyonist sanatçılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]