NGC 6357

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Koordinat:Sky map 17s 24d 43,6sn; -34º 12' 05″

NGC 6357
EmissionNebula NGC6357.jpg
Pismis 24-1, Hubble Uzay Teleskobu fotoğrafı. NGC 6357'nin çekirdeği.
Kaynak: HST/NASA/ESA.
Gözlem verisi
Dönem J2000
Takımyıldız Akrep
Bahar açısı (α) 17s 24d 43.6sn[1]
Yükselim (δ) -34° 12′ 05″[1]
Türü Salma bulutsusu
Açısal boyut  (V) 50'[2]
Fiziksel özellikler
Uzaklık 8000 Iy
(2452[3] pc)
Tarihçe
Kaşif İngiltere John Herschel
Keşif yılı 1837
Dikkate değer özellikler
HII bölgesi
Katalog başlıkları
NGC 6357 • ESO 392-SC10 • CED 142 • Sh2-11 • h 3682 • GC 4297
Ayrıca bakınız:
Bulutsu
Bulutsu listesi

NGC 6357 Akrep takımyıldızı yönünde NGC 6334'ün yakınında bulunan bir salma bulutsusu. 8 Haziran 1837 tarihinde John Herschel tarafından keşfedilmiştir.

Akrep takımyıldızının kuyruk bölgesinde ve yaklaşık olarak 8000 ışık yılı uzaklıkta yer alır. Bulutsunun merkezi bölgesi gaz moleküllerinden oluşan tozlu sütunlar içerir ve bu durum büyük olasılıkla büyük kütleli ön yıldızları teleskoplardan saklar. Bulutsu içerisinde görülen karmaşık biçimler, görece olarak genç ve yeni oluşmuş olan büyük kütleli yıldızların oluşturduğu yıldızlararası rüzgarlar ve enerji yüklü ışınımlar ile meydana gelmektedir.

NGC 6357, şimdiye kadar keşfedilen en büyük kütleli yıldızlardan bazılarını oluşturur ve olağanüstü parlak, mavi yıldızlara ev sahipliği yapan Pismis 24 açık yıldız kümesi'ni içinde barındırmaktadır. Yıldız oluşum bölgesinin iç kısımlarındaki kırmızı ışıma iyonlaşmış hidrojen gazının salınmasından kaynaklanmaktadır.

Pismis 24[değiştir | kaynağı değiştir]

Bulutsu, çok sayıda büyük kütleli yıldıza ev sahipliği yapan Pismis 24 açık kümesini içerir. Küme içindeki en parlak yıldız olan Pismis 24-1, üçlü bir yıldız olduğu keşfedilinceye kadar 300 güneş kütlesi büyüklüğüyle, kayıtlara geçmiş en büyük kütleli yıldızdı.[4] Bulutsu içindeki merkezi yıldız, 200 güneş kütlesini aşan büyüklüğüyle aslında bilinen en büyük kütleli yıldızdır.[5]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]