Len Deighton

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Len Deighton
Doğum 18 Şubat 1929
Marylebone, Londra
Yaşadığı yer Kaliforniya, ABD
Tür Roman, gezi yazısı, yemek yazısı
İlk eseri Ani Tehlike, 1962

Leonard Cyril Deighton (d. 18 Şubat 1929, Marylebone, Londra), askerî tarihçi ve romancı. Yemek üzerine de yazmıştır. Daha çok başrolünde Michael Caine'in oynadığı aynı adla sinemaya uyarlanmış olan romanı Ani Tehlike (The IPCRESS File) ile tanınır.

İlk yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

1929'da Marylebone, Londra'da doğdu. Babası şoför ve tamirciydi, annesi ise yarı zamanlı aşçı olarak çalışıyordu. Baker Street yakınlarındaki Gloucester Place Mews'te yaşıyorlardı.[1][2]

On bir yaşındayken Anna Wolkoff'un tutuklanmasına tanık olması muhtemelen casus hikâyelerine ilgi duymasında etkili oldu. Wolkoff, Rus kökenli Britanya vatandaşı bir Nazi casusuydu. 20 Mayıs 1940'ta göz altına alındı ve gizli belgeleri Nazilere ulaştırma girişiminde bulunarak Official Secrets Act'i ihlal etmesi nedeniyle suçlu bulundu.[3]

Kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Okuldan ayrıldıktan sonra, Royal Air Force'un Special Investigation Branch'ında fotoğrafçı olarak yapacağı askerliği öncesinde tren memuru olarak çalıştı. Askerliğin ardından 1949'da Londra'da bulunan St Martin's School of Art'a başladı. 1952'de Royal College of Art'a gitmek için bir burs kazandı ve 1955'te mezun oldu.[4] RCA'dayken sonradan ilk kitaplarının kapaklarını tasarlayacak olan tasarımcı Raymond Hawkey ile ömür boyu sürecek dostlukları başladı.[5] Deighton daha sonra BOAC'ta uçuş görevlisi olarak çalıştı. Yazarlık kariyeri öncesinde New York'ta çizerlik ve 1960'ta Londra'da bir reklam ajansında sanat yönetmenliği yaptı. Kerouac'ın Yolda romanının ilk Britanya baskısının kapağını hazırladı.[2] O dönemden sonra çizerlik yeteneğini, askerî tarih üzerine yazdığı kendi kitaplarında kullandı.

İlk romanlarının başarısı üzerine Deighton, The Observer'ın yemek yazarı oldu ve resimli yemek kitapları çıkarttı. Ayrıca film yapımcısı olmadan önce gezi rehberleri yazdı ve Playboy'un gezi editörü oldu. Kendi 1968 tarihli romanı Only When I Larf'ın yapımcılığını da üstlendiği sinema uyarlamasının ardından Deighton ve fotoğrafçı Brian Duffy, Oh! What a Lovely War müzikalinin haklarını Joan Littlewood ile Theatre Workshop'tan satın aldı. Deighton müzikalin sinema uyarlaması ekibinin listesinden kendi adını çıkarttı. Sonraları bu davranışı "aptalca ve çocukça" olarak nitelendirdi. Bu, sinema alanındaki son çalışması oldu.[2]

1969'da Britanya'dan ayrıldı. Kısa süre İrlanda'da Blackrock, Co.Louth'da yaşadı. Kısa süreli özel ziyaretler ve medyada göründüğü birkaç sefer dışında Britanya'ya dönmedi. 1985'ten bu yana son gidişi, 2006'da BBC Four'da yayımlanan "Len Deighton Night"ın bir bölümünü oluşturan röportajı nedeniyle oldu. Güney Kaliforniya'da yaşamaktadır.[4]

Çalışmaları[değiştir | kaynağı değiştir]

Romanları[değiştir | kaynağı değiştir]

Bir çok romanı sinemaya uyarlandı. İlk dört romanı, filmlerde "Harry Palmer" adı verilen ve Michael Caine tarafından canlandırılan bir adsız anti-kahramanı merkez alır. Bernard Samson romanları serisinin ilk üçlemesinin, 1988'de Granada Television tarafından 12 bölümlük bir televizyon dizisi uyarlaması yapıldı. Yalnızca bir defa yayımlanan dizi, Deighton'ın talimatıyla yayımdan kaldırıldı. Quentin Tarantino üçlemeyi filme çekmek konusunda ilgisini dile getidi.[6] Deighton Oh! What a Lovely War'un 1969 yapımı film uyarlamasının senaryosunu yazdı ve adı geçmese de yapımcılığı üstlendi.[7] 1970'te basılan 2. Dünya Savaşı konulu tarihî romanı Bomber, genellikle başyapıtı olarak kabul edilir.

Yemek kitapları[değiştir | kaynağı değiştir]

Yazar ayrıca yemek kitapları yayımladı ve Londra'nın The Observer gazetesinde kendi çizgileriyle çizgi film tarzında Len Deighton's Cookstrip adında bir haftalık yemek rehberi hazırladı. Bu köşelerden en az biri Ani Tehlike romanından uyarlanmış olan 1965 yapımı filmin casus kahramanının mutfağında iğnelenmiş olarak görünüyordu.[8]

Tarihî[değiştir | kaynağı değiştir]

Deighton şu ara uçak motorları ve dolmakalemin tarihini yazmaktadır.[9]

Bibliyografya[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Sauerberg, Lars Ole (1984) Secret Agents in Fiction: Ian Fleming, John le Carré, and Len Deighton
  • Milward-Oliver, Edward (1985) Len Deighton: An Annotated Bibliography 1954-85
  • Milward-Oliver, Edward (1987) The Len Deighton Companion

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ The Deighton File, BBC Radio 4. Tuesday 26th May 2009.
  2. ^ a b c Scott, Robert Dawson (4 January 2006). "Len Deighton: The spy and I". The Independent. http://www.independent.co.uk/arts-entertainment/books/features/len-deighton-the-spy-and-i-521520.html. Erişim tarihi: 2008-06-19. 
  3. ^ Literary Agents: The Novelist as Spy - Anthony Masters, 1987.
  4. ^ a b Scott, Robert Dawson (January 7, 2006). "A class act, not a class warrior". The Times. http://entertainment.timesonline.co.uk/tol/arts_and_entertainment/books/article785371.ece. Erişim tarihi: 2008-06-19. 
  5. ^ Dempsey, Mike. "Immaculate conception". Design Week. http://www.mad.co.uk/Main/News/Disciplines/Design/Articles/e9b9bcb0f6fc43b58a0252154c35e868/Immaculate-conception.html. Erişim tarihi: 2007-12-06. 
  6. ^ Tarantino Considers Game, Set & Match
  7. ^ "Oh! What a lovely war (1969) - Full cast and crew". IMDB. http://www.imdb.com/title/tt0064754/fullcredits#cast. Erişim tarihi: 2006-12-08. 
  8. ^ Trivia IMDB.
  9. ^ Kerridge, Jake (18 Şubat 2009). "Interview with Len Deighton". Telegraph.co.uk. http://www.telegraph.co.uk/culture/books/4681966/Interview-with-Len-Deighton.html. Erişim tarihi: 30 Ekim 2009. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]