Latin edebiyatı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Roma'nın kuruluşuyla başlayan edebiyat dönemi. Yunan kültürü ve edebiyatının etkisinde olan bu edebiyat, adeta Yunan Edebiyatı'nın devam niteliğindedir. En verimli ve parlak dönemini MÖ 78 ile M.S. 14 yılları arasında yaşamıştır.

Gelişimi[değiştir | kaynağı değiştir]

Latin edebiyatı, uzmanlar tarafından 3 dönemde incelenmektedir:

Birinci Dönem[değiştir | kaynağı değiştir]

Dönem olarak adlandırılamasa da, bu süreçte yazar Plautos'un, konularını Yunan edebiyatı'ndan alan komedyaları Latin edebiyatı'nın oluşmasına ortam hazırlamıştır.

I. Sezar Dönemi[değiştir | kaynağı değiştir]

Konsül, söylevci Çiçero ile Lucreitus'un yapıtlarının gerçekleştiği dönemdir. Yazarların didaktik üslubu dolayısıyla bir -söylev dönemi- havasında geçmiştir.

II. Augustos Dönemi[değiştir | kaynağı değiştir]

Latin edebiyatının en büyük 3 şairinin yetiştiği ve eserler verdiği dönem olarak nitelendirilmektedir. Bu dönemde kadın şair Vergilius, Horatius, Ovidius, Titus Livius, Tacitus ve Seneca'nın eserleriyle karşılaşılır.