L

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
L
Türk alfabesi
Aa Bb Cc Çç Dd
Ee Ff Gg Ğğ Hh
İi Jj Kk Ll
Mm Nn Oo Öö Pp
Rr Ss Şş Tt Uu
Üü Vv Yy Zz
Diğer karakterler
Ââ Îî Ûû

Ll, Türk alfabesinin 15. harfi, harfin kullanım sıklığı % 5,75. Arap alfabesine dayalı Osmanlıcada lâm adıyla bilinirdi. L, ince ünlülerle beraber kullanıldığı zaman ön damak, kalın ü nlülerle beraber kullanıldığı zaman da alt damaktan çıkarılan yumuşak, yayvan ve akıcı bir sestir.

L sesi, Orta Asya Türkçesinden beri Türkçenin bütün lehçelerinde ince ve kalın şekliyle yer almıştır. Türkçe kelimelerde kelimelerin yalnız ortasında ve sonunda geçince, dilimizde kelime başında "L" sesi bulunmadığından, halk ekseriya bir sesli harf getirir. (ilazım lazım, ilahna lahana gibi) Ancak bu durum her kelimede görülmeyebilir.

Harfin Orhun Türkçesinde ince ve kalın olmak üzere "Y, V" gibi iki şekli vardır.

Türkçe yazı dilinde bazı kelimelerde, kendisinden sonra "a" gelen hallerde "l" sesinin ince okunması gerekirse "a"nın üstüne bir (^) işareti konur.

ISO standartlarına göre temel Latin alfabesi
Aa Bb Cc Dd Ee Ff Gg Hh Ii Jj Kk Ll Mm Nn Oo Pp Qq Rr Ss Tt Uu Vv Ww Xx Yy Zz
Özel işaret almış L harfi

tarih paleografi türetimler diyakritik noktalama rakamlar harf listesi