Jack Kramer

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Jack Kramer
0
Albert Namatjira with Jack Kramer and Frank Sedgman.jpeg
Kişisel bilgi
Vatandaşlık Amerika Birleşik Devletleri ABD
Doğum yeri Las Vegas, Nevada, ABD
Doğum tarihi 1 Ağustos 1921 (1921-08-01) (93 yaşında)
Ölüm yeri Bel Air, Los Angeles, California
Ölüm tarihi 12 Eylül 2009 (88 yaşında)
Boy 1,88 m (6 ft 2 in)
Profesyonellik Kasım 1947(ilk büyükler amatör etkinliği 1937'de)
Emeklilik 1954
Oyun stili Sağ el, tek el backhand
Tekler
En yüksek sıralama No. 1 (1946, Pierre Gillou)[1]
Grand Slam tekler
İngiltere Wimbledon Ş (1947)
Amerika Birleşik Devletleri Amerika Açık Ş (1946, 1947)
Grand Slam çiftler
İngiltere Wimbledon Ş (1946, 1947)
Amerika Birleşik Devletleri Amerika Açık Ş (1940, 1941, 1943, 1947)
Grand Slam karışık çiftler
Amerika Birleşik Devletleri Amerika Açık Ş (1941)
Millî takım turnuvaları
Davis Kupası Ş (1946, 1947)

Son güncelleme: 10 Ekim 2013

John Albert Kramer, (d. 1 Ağustos 1921 - ö. 12 Eylül 2009), 1940'lar ve 1950'lerde etkin olan Amerikan tenisçi. Eski dünya 1 numaralarındandır ve uzun süreler 1 numara olarak kalmıştır. Modern erkekler "Açık" alan tenisinin kurulmasında rol alan en önemli kişilerden birisidir, 1950'lerin ve 1960ların en önemli organizatörlerinden birisidir. Amatör ve profesyonel tenisçiler arasında Açık Tenis'in kuruluşundaki acımasız savunucu olmuştur. Açık Tenis 1960'ta 5 oy farkla kaybetmesine karşın, 1968'de bir gerçeklik haline geldi. Kramer, 1970'te Erkekler Grand Prix puanlama sistemini yarattı. 1972'de ATP'nin kuruluşunda Donald Dell ve Cliff Drysdale ile birlikte öncülerden oldu ve ilk idareci seçildi. İdareciliğinden dolayı kendi isteğiyle bir gelir elde etmedi. Nikola Pilić'in turnuvadan yasaklanmasının ardından, 1973'te ATP'nin Wimbledon'u boykot edişinde başrol oynadı.

Uzun ve ince olması dolayısıyla, servis ve karşılama oyunu olan "the Big Game"'i istikrarlı bir şekilde oynamayı başaran ilk dünya çapında oyuncu oldu. Her servisinin arkasından fileye gelirdi, ikinci servisleride dahi bunu yapardı. Genellikle güçlü servisleri ve forehandlari ile bilinirdi. Aynı zamanda, Los Angeles Tennis Club (LATC)'de, emekli demiryolu mühendisi Cliff Roche'den öğrendiği, "yüzdeli tenis" oyunu yeteneğine sahipti. Bu strateji eforunu kesin sayılara ve kesin oyunlara yönlendirmesiyle işliyordu ve kazanma şansını artırıyordu. Bunun anahtarı da servisi mümkün olduğunca en kıyılara göndermekti ve Kramer tüm zamanlarda bunu gerçekleştirebilen en büyük tenişçilerden bir tanesiydi.[2][3][4]

Ödüller ve onurlar[değiştir | kaynağı değiştir]

1968'de Kramer, Newport, Rhode Island'daki International Tennis Hall of Fame içerisine alındı.[5] 1950ler'de kendisinin de içinde yer aldığı, Los Angeles Tenis Açık, 1979'dan 1981'e kadar "Jack Kramer Açık" adıyla düzenlendi.[6][7]

Grand Slam kayıtları[değiştir | kaynağı değiştir]

Wimbledon
  • Tekler
    • Şampiyon (1): 1947
  • Çiftler
    • Şampiyon (2): 1946, 1947
Amerika Açık
  • Tekler
    • Şampiyon (2): 1946, 1947
    • Finalist (1): 1943
  • Çiftler
    • Şampiyon (4): 1940, 1941, 1943, 1947
  • Karışık çiftler
    • Şampiyon (1): 1941
    • Finalist (1): 1940

Pro Slam[değiştir | kaynağı değiştir]

Wembley Pro
  • Tekler şampiyon: 1949
US Pro
  • Tekler şampiyon:1948

Grand Slam tekler finlleri: 4 (3 şampiyonluk, 1 finalistlik)[değiştir | kaynağı değiştir]

Sonuç Yıl Şampiyona Yüzey Finaldeki rakibi Finaldeki skor
Finalist 1943 Amerika Açık (1) Çim Amerika Birleşik Devletleri Joe Hunt 3–6, 8–6, 8–10, 0–6
Şampiyon 1946 U.S. Şampiyonası (2) Çim Amerika Birleşik Devletleri Tom Brown 9–7, 6–3, 6–0
Şampiyon 1947 Wimbledon Çim Amerika Birleşik Devletleri Tom Brown 6–1, 6–3, 6–2
Şampiyon 1947 U.S. Championships (3) Çim Amerika Birleşik Devletleri Frank Parker 4–6, 2–6, 6–1, 6–0, 6–3

Pro Slam tekler finalleri: 3 (2 şampiyonluk, 1 finalistlik)[değiştir | kaynağı değiştir]

Sonuç Yıl Şampiyona Yüzey Finaldeki rakibi Finaldeki skor
Şampiyon 1948 US Pro Çim Amerika Birleşik Devletleri Bobby Riggs 14–12, 6–2, 3–6, 6–3
Şampiyon 1949 Wembley Pro Kapalı Amerika Birleşik Devletleri Bobby Riggs 2–6, 6–4, 6–3, 6–4
Finalist 1952 Wembley Pro Kapalı Amerika Birleşik Devletleri Pancho Gonzales 6–3, 6–3, 2–6, 4–6, 5–7

Davis Kupası[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Şampiyon: 1946, 1947
  • Finalist: 1939

Referanslar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • The Game, My 40 Years in Tennis (1979), Jack Kramer with Frank Deford (ISBN 0-399-12336-9)
  • Tennis is my Racket (1949), Bobby Riggs
  • Man with a Racket (1959), Pancho Gonzales
  • Big Bill Tilden, The Triumph and the Tragedy (1979), Frank Deford
  • Tennis Players are Made, not Born (1976), Dick Skeen
  • Little Pancho (2009), Caroline Seebohm
  • The Factory System (August 1950), Perry T. Jones in Life Magazine
  • Mental Tennis (1994), Vic Braden
  • As It Was (2009), Gardnar Mulloy
  • Los Angeles Tennis Club
  • Jack Kramer Club
  • Never Make the First Offer (2009), Donald Dell

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ United States Lawn Tennis Association (1972). Official Encyclopedia of Tennis (First Edition), p. 425.
  2. ^ "Kramer might have been best ever". http://articles.latimes.com/2008/aug/01/sports/sp-briefing1. Erişim tarihi: September 04, 2012. 
  3. ^ "Analyzing the Greatest Players of All Time". http://www.worldtennismagazine.com/archives/6007. Erişim tarihi: September 04, 2012. 
  4. ^ "A look at Tennis Channel's Top 100". http://sportsillustrated.cnn.com/tennis/news/20120327/top-100/. Erişim tarihi: September 04, 2012. 
  5. ^ "5 Are Selected for Net Honor". The Milwaukee Journal. Aug 6, 1968. http://news.google.com/newspapers?id=lUoaAAAAIBAJ&sjid=VygEAAAAIBAJ&dq=tennis%20hall%20fame%20jack%20kramer&pg=4697%2C3018870. 
  6. ^ "Tennis Great Jack Kramer Dead at 88". Fox News. September 13, 2009. http://www.foxnews.com/us/2009/09/13/tennis-great-jack-kramer-dead/. 
  7. ^ John Barrett, ed. (1980). World of Tennis : a BP yearbook.. London: Queen Anne Press. ss. 100, 101. ISBN 9780362020120. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]