Curtis Mayfield

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Curtis Mayfield

Bir Hollanda televizyonunda performans sergilerken (1972).
Genel bilgiler
Doğum adı Curtis Lee Mayfield
Doğum 3 Haziran 1942(1942-06-03)
Chicago, Illinois, ABD
Ölüm 26 Aralık 1999 (57 yaşında)
Roswell, Georgia, ABD
Tarzlar Soul, funk, R&B, Chicago soul
Meslekler Şarkıcı, besteci, prodüktör
Çalgılar Vokal, gitar, bas gitar, piyano, saksafon, bateri
Etkin yılları 1958–1999
Plak şirketi Curtom, Warner Bros., Rhino
İlişkili hareketler The Impressions, Jerry Butler
Önemli çalgılar
Fender Stratocaster

Curtis Lee Mayfield (3 Haziran 1942 – 26 Aralık 1999), Amerikalı soul, R&B ve funk şarkıcısı, besteci ve prodüktör. The Impressions grubu ile yaptığı işlerle ve Super Fly filminin müzikleriyle tanındı. Funk'ın ve politik soul'un öncülerinden biri sayılan Mayfield;[1][2] gitar, bas, piyano, saksafon ve bateri çalabilmekteydi. 1994'te Grammy Efsane Ödülü ve 1995'te Grammy Yaşam Boyu Başarı Ödülü aldı. Aynı zamanda The Rock and Roll Hall of Fame ve Grammy Hall of Fame'de biri grubuyla biri solo olmak üzere iki kez yer almaktadır.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

3 Haziran 1942'de Chicago, Illinois'de Marion Washington ve Kenneth Mayfield'in oğlu olarak dünyaya geldi. Mayfield beş yaşındayken babası onları terk etti. Wells Community Academy Lisesi'ni bitirdi.

The Impressions yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

Mayfield'in kariyeri 1956'da Arthur ve Richard Brooks ve Jerry Butler ile The Roosters grubunu kurarak başladı. İki yıl sonra Sam Gooden'in katılmasıyla grup, The Impressions adını aldı.[3] Grubun ilk hiti "For Your Precious Love" adlı parçaydı. Sonraları Butler'ın gruptan ayrılıp yerine Fred Cash'in gelmesiyle (ilk Roosters kadrosundan biriydi) Mayfield baş solist oldu ve grubun parçalarını çoğunlukla o bestelemeye başladı. Bestelediği "Gypsy Woman" pop listelerinde ilk 20'ye girdi. "Amen" adlı parçaları Sidney Poitier'in rol aldığı 1963 yapımı MGM filmi Lilies of the Field'ın müzikleri arasında yer aldı. The Impressions, 60'ların sonlarına doğru "Keep on Pushing," "People Get Ready", "It's All Right", yüksek tempolu "Talking About My Baby", "Woman's Got Soul", "Choice of Colors", "Fool For You", "This is My Country" ve "Check Out Your Mind" gibi Mayfield besteleriyle popülerliğinin zirvesine ulaştı. Mayfield, 60'ların başlarında insan hakları hareketi için birçok şarkı besteledi. 60'lı yıllar bittiğinde James Brown ve Sly Stone ile birlikte Afrikalı-Amerikalı gurur hareketinin öncü seslerinden biriydi. 1967'de çıkan "We're a Winner" adlı parçası soul listelerinde bir numara olmuştu ve siyahî hareketin marşı hâline gelmişti.[4]

Solo kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

1970'de The Impressions'dan ayrılan Mayfield, bağımsız Curtom Records şirketini kurdu. Mayfield'ın solo kariyerinin en başarılı zamanları Afrikalı-Amerikalıların tarihinin en etkili filmlerinden biri olan Super Fly'ın müziklerini yaptığı dönemdi. Super Fly soundtrack'i Marvin Gaye'in What's Going On ve Stevie Wonder'ın Innervisions albümleriyle birlikte yeni bir toplumsal bilinç başlattı. Albümden çıkan "Freddie's Dead" ve "Super Fly" single'larının her ikisi de bir milyonun üzerinde kopya sattı ve RIAA'den altın plak aldı.[5]

Mayfield, Super Fly'ın getirdiği başarıyla başka filmler için de müzikler yapmaya başladı ve bunlardan bazılarında şarkıların yazarlığını ve prodüktörlüğünü kendisi üstlenirken, şarkılar başkaları tarafından seslendirildi. Örneğin 1947'te Claudine filminin müziklerini Gladys Knight & the Pips seslendirdi. 1976'da ise Aretha Franklin, Sparkle filminin müziklerini seslendirdi. Mayfield, 1977'de A Piece of the Action için Mavis Staples ile çalıştı. Mayfield'ın en iyi funk-disko karışımlarından biri de 1977 tarihli "Do Do Wap is Strong in Here" adlı parçaydı. Şarkı, Miguel Piñero'nun Short Eyes oyunundan uyarlanan aynı isimli Robert M. Young filminin müzikleri arasındaydı. Sanatçı, sonraki yıllarda I'm Gonna Git You Sucka, Hollywood Shuffle ve Friday gibi filmlerde yer aldı.

Sonraki yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

Mayfield 80'li yıllarda çalışmalarını sürdürdü. 13 Ağustos 1990 günü Flatbush, Brooklyn, New York'ta verdiği bir açık hava konserinde sahne ışıklandırma araçlarından birinin Mayfield'ın üzerine düşmesi sonucu boynundan aşağısı felç oldu.[6] Bir daha gitar çalması mümkün olmadı, ancak şarkı söyleyebiliyordu. New World Order adlı albümü yattığı yerde aralar vererek dizeleri birer birer söylemesi ile kaydedildi.

Mayfield, 1995'te Grammy Yaşam Boyu Başarı Ödülü aldı. Şubat 1998'de şeker hastalığı nedeniyle sağ bacağını kaybetti. Adı 15 Mart 1999'da Rock & Roll Hall of Fame'e eklendi. Sağlık sorunları nedeniyle törene katılması mümkün olmadı. Mayfield'ın yer aldığı son parça Bran Van 3000'ın Discosis albümündeki ölümünden kısa süre önce kaydedilen "Astounded" oldu.

Curtis Mayfield kalmakta olduğu Roswell, Georgia'daki North Fulton Regional Hospital'da 26 Aralık 1999'da hayatını kaybetti.[7]

Diskografi[değiştir | kaynağı değiştir]

Stüdyo albümleri
Soundtrack albümleri
Konser albümleri

Filmografi[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Curtis Mayfield, Rock and Roll Hall of Fame and Museum. "…significant for the forthright way in which he addressed issues of black identity and self-awareness. …left his imprint on the Seventies by couching social commentary and keenly observed black-culture archetypes in funky, danceable rhythms. …sounded urgent pleas for peace and brotherhood over extended, cinematic soul-funk tracks that laid out a fresh musical agenda for the new decade." 2006-11-28 tarihinde erişilmiştir.
  2. ^ Soul icon Curtis Mayfield dies, BBC News, 27 Aralık 1999. "Credited with introducing social comment to soul music". 2006-11-28 tarihinde erişilmiştir.
  3. ^ Soul icon Curtis Mayfield dies, BBC News, 27 Aralık 1999. 2006-11-28 tarihinde erişilmiştir.
  4. ^ Curtis Mayfield biography, Internet Movie Database (IMDB). "…1968 hit 'We're A Winner,' became a civil rights anthem" 2006-11-28 tarihinde erişilmiştir.
  5. ^ Murrells, Joseph (1978). The Book of Golden Discs. 2.. Londra: Barrie and Jenkins Ltd. ss. 316. ISBN 0-214-20512-6. 
  6. ^ Tobler, John (1992). NME Rock 'N' Roll Years. 1.. Londra: Reed International Books Ltd. ss. 473. CN 5585. 
  7. ^ Jet. Johnson Publishing Company. 17 Ocak 2000. ss. 55. ISSN 00215996. http://books.google.com/books?id=ZTsDAAAAMBAJ&pg=PA55. Erişim tarihi: 2011-01-18. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]