Çameli

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Çameli
—  İlçe  —
Türkiye'de bulunduğu yer
Türkiye'de bulunduğu yer
Denizli Siyasi Haritası
Denizli Siyasi Haritası
Ülke Türkiye
İl Denizli
Coğrafî bölge Akdeniz
Yönetim
 - Kaymakam Serdar Demirhan[1]
 - Belediye başkanı Cengiz Yılmaz[2]
Yüz ölçümü [3]
 - Toplam 2,3 km2 (0,9 mi2)
Rakım [4] 1.325 m (4.347 ft)
Nüfus (2013)[5]
 - Toplam 19,315
 - Kır -
 - Şehir 19,315
Zaman dilimi DAZD (+2)
 - Yaz (YSU) DAYZD (+3)
Posta kodu 20980
İl alan kodu 0258
İl plaka kodu 20

Çameli, Denizli ilinin bir ilçesidir.

Tanım[değiştir | kaynağı değiştir]

TUIK 2010 yili verilerine göre ilçe merkezinin nüfusu: 2.802 'dir. Denizli ilinin en güneydeki ilçesidir. İl merkezine uzaklığı 112 km´dir. Köyleriyle beraber toplam ilce nüfusu 19.999 (2010) dur. Alabalığı, elması, fasülyesi, patatesi, fındığı ve en önemlisi cevizi meşhurdur.

Akdeniz iklimi etkilidir.Serin yeşil ovalarıyla ve gölleriyle insanı büyüler. Çameli genellikle orman içerisinde çok dağınık, biraz dalgalı biraz da yayla karakterli bir arazi yapısına sahip olup, 33, 51 ve 37, 17 kuzey enlem ve boylamları arasında kalır.

İlçenin tüm yüz ölçümünün %75'i ormanlık alanlarla kaplıdır. Bu %75'lik alanın çok az bir kısmı bozuk orman alanıdır.

Dağları[değiştir | kaynağı değiştir]

Toros dağlarının batı kısmında yer alan ilçenin en yüksek tepesi 3213 metre ile Akdağ'dır. En alçak yeri ise 750 metre rakım ile Kolak Vadisidir. Diğer yükseltiler sırasıyla Gökpınar Dağı (2087 m), Yaylacık Tepesi (2085 m), Yalnızca Tepesi (2030 m), Değirmentaşı Tepesi (1954 m), İnek Başı Tepesi (1847 m), Dikmen Tepesi dir.

Ovaları[değiştir | kaynağı değiştir]

İlçenin en büyük ovası ilçe çevresinde olup 5000 dekar'dır. Ayrıca Kalınkoz, Yaylapınar, Arıkaya köylerinde ova karakterinde alanlar görülmektedir. Diğer köylerde araziler yaylalarda dağlık, orman alanlarında engebeli ve eğimlidir

Akarsuları[değiştir | kaynağı değiştir]

İlçede Taşcılar ve Elmalı köylerindeki kaynaklardan çıkan sular Kanlı Çayı oluşturarak Sarıkavak köyünden ve Acıpayam ilçe sınırlarından geçen Dalaman çayına karışmaktadır.

İklim ve bitki örtüsü[değiştir | kaynağı değiştir]

Akdeniz dağ iklimi tipi hüküm süren ilçemizdeki kışlar soğuk ve yağışlı, yazlar serindir. Yağmurlar genellikle Ekim ayında başlar Nisan ayı sonlarına kadar devam eder. Kış aylarında yağış genellikle kar halinde görülür. Ocak ve Şubat aylarında yağan kar Mart ayı ortalarında (yüksek yerler hariç) kalkar. Genellikle hakim rüzgarlar Kuzey rüzgarlarıdır. İlçede en yüksek sıcaklık yaz aylarında 36 derece, en düşük ise 15-17 dereceler arasında seyreder. Yıl boyunca ortalama ısı 11-12 derecedir.

İlçede Akdeniz Bölgesinin tipik bitki örtüsü olan maki bitki örtüsü genellikle yok denecek kadar azdır. İlçenin %75'i ormanlarla kaplıdır bunlar kızılçam, ardıç karaçam, ve meşe topluluklarıdır. Deprem haritası olarak Türkiye´nin en riskli bölgelerinden biridir. Çameli'nin Kirazlıyayla Köyü iklim olarak Çameli'den oldukça farklıdır. Çameli'de karlı bir kış gününde Kirazlıyayla,Fethiye'deki havayla aynı olur. Akdeniz İklimi'nin özellikleri fazlaca görülür. Çevresine göre oldukça alçak bir seviyededir(rakım:900). Ve nüfusu 1500 dolaylarındadır. Alabalık tesisleriyle, gençlere ekmek kapısı olmuştur.

İdari yapı[değiştir | kaynağı değiştir]

İlçeye bağlı toplam 28 köy vardır. 2011 TUIK verilerine göre köyler ve nüfuslari:

Akpınar.... 484

Arıkaya.... 660

Ayvacık.... 86

Belevi.... 701

Bıçakçı.... 297

Cevizli.... 762

Cumaalanı.... 725

Çamlıbel.... 363

Çiğdemli.... 435

Elmalı.... 1.282

Emecik.... 352

Ericek.... 120

Gökçeyaka.... 866

Gürsu.... 339

Güzelyurt.... 943

İmamlar.... 705

Kalınkoz.... 1.749

Karabayır.... 770

Kınıkyeri.... 249

Kızılyaka.... 411

Kirazlıyayla.... 1.400

Kocaova.... 171

Kolak.... 719

Sarıkavak.... 309

Sofular.... 305

Taşçılar.... 511

Yaylapınar.... 793

Yeşilyayla.... 323

Kültürel Yapı[değiştir | kaynağı değiştir]

İlçemiz kültürel yapı olarak çok çeşitli değerlere sahiptir. Kültürel değerler kapsamında yöresel oyunlar, düğünler, yöresel kıyafetler ve el sanatları mevcuttur.

İlçemizde oynanan halk oyunları Teke yöresi oyunlarının özelliğini taşımaktadır. İlçemizde Masıt kıvrak oyunlar, Taş dibi, Kayabaşı, Karabayır boğaz havası gibi oyunlar yöresel oyunların başlıcalarıdır. Grup olarak oynana oyunlarda bazı figürler genellikle bağımsızdır. İlçemizde Tavas Zeybeği, Acıpayam Zeybeği, Muğla Zeybeği ve Harmandalı gibi Zeybekler oynanmaktadır. Davul, zurna, cura, bağlama, sipsi ve çam düdüğü yerel çalgılarımızdandır.

Yöresel Oyunlar[değiştir | kaynağı değiştir]

İlçemizde oynanan halk oyunları Teke yöresi oyunlarının özelliğini taşımaktadır. İlçemizde Masıt kıvrak oyunlar, Taş dibi, Kayabaşı, Karabayır boğaz havası gibi oyunlar yöresel oyunların başlıcalarıdır. Grup olarak oynana oyunlarda bazı figürler genellikle bağımsızdır. İlçemizde Tavas Zeybeği, Acıpayam Zeybeği, Muğla Zeybeği ve Harmandalı gibi zeybekler oynanmaktadır. Davul, zurna, cura, bağlama, sipsi ve çam düdüğü yerel çalgılarımızdandır.

Düğünler[değiştir | kaynağı değiştir]

Eskiden yörede düğünler üç gün - üç gece olarak sürmekte idi, son yıllarda iki gün sürmekte, hatta bir gece balo şeklinde yapılmaktadır. Üç gün süren düğünlerde birinci gün kapmadır. Kapma gençler arasında düzenlenen bir eğlencedir. Evin veya bir ağacın yüksekçe bir yerine urgan çekilir. Bu urganın ucuna içi incir veya lokum dolu bir torba bağlanır. Bu torba aşağıda bekleyen gençlere doğru yavaş yavaş indirilip, yukarıya doğru çekilir. Gençler torbayı kapabilmek için çabalarlar. Torbayı gençlerden birisi kapar, kapan kişi tebrik edilerek yarış sona erer. torbanın içindeki yiyecekler yarışmacılar tarafından yenilir veya orada bulunan çocuklara dağıtılır.

Hayırseverlik ve Yardımlaşma[değiştir | kaynağı değiştir]

İlçemizde ve köylerimizde yardımlaşma geleneği sürdürülmektedir. Köy halkı; hastalara, fakirlere, dul ve yetimlere, muhtaç olan kişilere karşılıksız yardım ederler. Yardımlar maddi olduğu kadar işgücü şeklinde de yapılmaktadır.

İlçemiz köylerinde devam eden gelenek ve göreneklerden biride “İmecedir.” Birlik, beraberlik ve yardımlaşmanın en güzel örneklerinden biri olan imece köylerimizde eskisi kadar olmasa da devam etmektedir.

Yöresel Kıyafetler ve El Sanatları[değiştir | kaynağı değiştir]

Köylerimizde İhtiyarlar tarafından giyilen giysiler eski yöresel giysilerimizi yansıtmaktadır. Bunların başlıcaları: Çakşır, Yün ceket, yün çorap, yelek, kazak, peştamal, çarık, lastik ayakkabı, kasket, örme takke, fistan, entari, dizlik, bez, eşarp, heril, bürüncük, gırap gibi.

İlçe Merkezinde ve köylerimizde yöresel el sanatları yapılmaktadır. Bazı köylerimizde halı, kilim, namazlık, heybe, çuval, keçe, elbise gibi dokumacılık günümüzde de devam etmektedir. Hemen hemen bütün köylerimizde örgü ve nakış işlemeciliği günümüzde de yapılmaktadır. Bunların başlıcaları: Kazak, yün çorap, patik. eldiven, kuşak, kalpak, başlık, atkı, dizlik, şal, cepken, bindallıdır.

Ağaç ve taş işlemeciliği de sürdürülmektedir. Övendire, düven, kaşık, yaba, dirgen, su bardağı, çeyiz sandığı, tekne, kasnak, sepet, küfe, nalın, sofra altlığı gibi ağaç işleri yapılmaktadır. Bazı köylerimizde el değirmeni,mezar taşı ve çeşme taşı gibi taş işçiliği yapılmaktadır.

Hemen hemen bütün köylerimizde demir işlemeciliği yapılmaktadır. Bunlar bakır işlemeciliği, çapa, keser, balta, bıçak, tırpan, ibrik, sini, leğen, soba tamiri, pulluk, orak vb. yapılmaktadır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]