Yeniden Yaratma

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Yeniden Yaratma
Anaparastasi
Film Posteri
Yönetmen Theo Angelopoulos
Yapımcı Giorgis Samiotis
Oyuncular Toula Stathopoulou
Yannis Totsikas
Thanos Grammenos
Petros Hoedas
Mihalis Fotopoulos
Yannis Balaskas
Nicos Alevras
Alekos Alexiou
Theo Angelopoulos
Christos Paliyannopoulos
Telis Samandas
Panos Papadopoulos
Adonis Lykouresis
Giorgos Arvanitis
Mersoula Kapsali
Yapım yılı 1970
Çıkış tarih(ler)i 1 Ağustos 1970 (1970-08-01)  Yunanistan [1]
19 Nisan 1979 (1979-04-19)  Türkiye [1]
Süre 100 dakika
Ülke  Yunanistan
Dil Yunanca

Anaparastasi (Yunanca: Αναπαράσταση) Türkiye'de 1979 Nisanında 'Yeniden Yaratma' adıyla gösterime giren, 1970 yapımlı yönetmen Theo Angelopoulos'un ilk filmi. Film ayrıca 'Yeni Yunan Sineması'nın doğuşu olarak da kabul görmektedir.[2]

Film, içinde bulunduğu dönem itibarıyla (60-70'ler) yoğun dış göç yaşanan bir muhitin öyküsünü de aktarmaktadır. Aynı Türkiye'de olduğu gibi Almanya'ya yoğun göç veren ülkelerden birisi de Yunanistandır. Bu göçün getirdiği sonuçların, muhitin geçirdiği değişim, insanların sefaleti filmde işlenen konular arasındadır. Hayalet bir yerleşim alanı haline gelen bölgenin tek geçim kaynağı Almanya’dan gönderilen paralardır.[3] Film oyuncuları tamamen amatör oyunculardan oluşmaktadır.

Konusu[değiştir | kaynağı değiştir]

Yunanistan, Epir bölgesinin bir köyünde işlenmiş bir cinayeti ele alan filmde bir savcının yaşanan cinayet olayını soruşturmasını izleriz. Eleni Almanya'ya çalışmaya giden kocası Kostas Gousis'ı henüz geri döndüğü ilk gün öldürmüştür. Bu cinayetin sebebi Kostas'ın geldiği anda Eleni'nin evde sevgilisi Hristos ile bulunmasıdır. Bu süreç -yönetmen Angelopoulos'un çoğu kez başvurduğu yöntemlerden biri olarak- parça parça izleyiciye aktarılır. Film Türkiye'de her ne kadar Yeniden Yaratma başlığıyla vizyona girmiş olsa bile, filmin adı Yunanca’da “olay yeri incelemesi, tatbikat ya da yeniden canlandırma” anlamlarına gelmektedir. Angelopoulos, bu filmde geçmişte gerçekleşmiş bir olayı tersten anlatarak sinema sanatının işlevini bir eğretileme (metafor) ile göstermiştir.[4]

Ayrıca filmde yönetmen, olayı izleyen bir gazeteci rolünde izleyicilerin karşısına çıkmaktadır. Yönetmenin bu filmde kullandığı bir diğer özelliği ise adeta cinayet üzerine her şey anlatılmış olmasına rağmen, sahnenin bir türlü gösterilmemesidir. Bu sayede Angelopoulos gerçeğin tümünü anlatmasının mümkün olmadığını alçakgönüllü bir şekilde izleyicilere iletmektedir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b "Release Info". IMDb. 7 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2015. 
  2. ^ "Arşivlenmiş kopya". 30 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2016. 
  3. ^ "Arşivlenmiş kopya". 29 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2016. 
  4. ^ https://sinsinsinema.wordpress.com/2012/04/22/marsli-bet-icin-sinema-notlari-2-sinema-filmi-yapanin-dusu-izleyenin-gercegidir/