Volksdeutsche

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Çekoslavakya'daki Sudetendeutsches Freikorps üyesi bir Volksdeutsche grubu.

Volksdeutsche (Türkçe: Etnik Almanlar), Nazi Almanca terminolojisinde vatandaşlıktan bağımsız olarak “insan veya ırk bakımından Almanlar” (Etnik Almanlar) tanımlası idi. Bu terim Naziler tarafından Almanları vatandaşlıktan ziyade ırkları temelinde tanımlamak için kullanıldı ve böylece Yahudi kökenli olmadıkları sürece Nazi Almanyası sınırlarının ötesinde yaşayan Almanları da içeriyordu.[1]

Almanya'da yaşayan Alman vatandaşları olan İmparatorluk Almanlarının (Reichsdeutsche) aksine Volksdeutsche terimi, 1936'dan beri diğer ülkelerde yaşayan Alman vatandaşlarını gösteren Auslandsdeutsche (yurtdışındaki Almanlar, Alman gurbetçiler) terimiyle de çelişmektedir.[2] "İmparatorluk Almanı" ve "Etnik Alman" (Volksdeutsche) arasındaki fark, Etnik Alman olarak belirtilenlerin Almanya'da veya başka bölgeden olmasına rağmen, Almanya'da çalışmak veya oy kullanmak için yasal vatandaşlıklarını kanıtlayan evraklara sahip olmadıklarıydı. Bu evreklar I. Dünya Savaşı sırasında veya sonrasında Almanya tarafından kaybedilmişti.

Volksdeutsche, Naziler tarafından hazırlanan özel kültürel, sosyal ve tarihi kriterlere dayanarak, devlet içindeki azınlıklar da dahil olmak üzere "ırksal" gruplara ayrıldı.[3]

II. Dünya Savaşı sırasında esir alınıp Volksdeutsche olarak belirlenen kişiler serbest bırakıldı.[4] Bazıları Trawniki gruplarına dahil edildi.[5][6]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ J. Nolan Cathal, The Greenwood Encyclopedia of International Relations: S-Z, 2002, s. 1793.
  2. ^ Cornelia Schmitz-Berning, Vokabular des Nationalsozialismus, 1998, s. 651.
  3. ^ Valdis O. Lumans, Himmler's Auxiliaries: The Volksdeutsche Mittelstelle and the German National Minorities of Europe, 1933-1945, 1993, s. 23.
  4. ^ Megargee, Geoffrey P. (2009). Front Wschodni 1941 (Lehçe). Świat Książki. s. 138. ISBN 978-83-247-1230-4. 
  5. ^ Gregory Procknow (2011). Recruiting and Training Genocidal Soldiers. Francis & Bernard Publishing. s. 35. ISBN 0986837407. 
  6. ^ Yitzhak Arad (1987). Belzec, Sobibor, Treblinka: The Operation Reinhard Death Camps. Indiana University Press. s. 21. ISBN 0253342937.