Songhay İmparatorluğu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Songhay İmparatorluğu
Songhay

 

1430'lar-1591
 

 

Songhay İmparatorluğu'nun yayıldığı topraklar (1500'ler civarı)
Başkent Belirlenmemiş
Yönetim İmparatorluk
Dia (kral)
 - 1464–1492 Sünni Ali
 - 1492–1493 Sonni Bāru
 - 1493–1528 Ture Muhammed
 - 1529–1531 Askiya Musa
 - 1531–1537 Askiya Mohammad Benkan
 - 1539–1549 Askiya Ishak I
 - 1549–1582/1583 Askiya Davud
 - 1582–1586 Askiya Muhammed
 - 1586–1588 Askiya Muhammed Bani
 - 1588–1592 Askiya Ishak II
Tarihi
 - Songhay devleti Gao'yla birleşir 1000'ler
 - Sunni Hanedanı başlar 1468
 - Askiya Hanedanı başlar 1493
 - Dendi Krallığı devam eder 1592
Yüzölçümü
 - 1500[1] 1.400.000 km2
 - 1550[2] 800.000 km2
Para birimi cowry
Günümüzdeki durumu  Benin
 Burkina Faso
 Gine
 Gine-Bissau
 Mali
 Moritanya
 Nijer
 Nijerya
 Senegal
 Gambiya
c 1500'de he Songhay İmparatorluğu

7. yüzyılın ortalarından 1593'e dek bugünkü Mali, Burkina Faso ve Nijer devletlerinin topraklarında hüküm sürmüş devlet. Daha önceleri Gao Krallığı olarak bilinen devlet 1493'ten sonraki krallar Songhai hanedanından geldiği için Songhai İmparatorluğu olarak adlandırılmaya başlanmıştır.

Tarihi[değiştir | kaynağı değiştir]

Devletin 650'li yıllara doğru kurulduğu tahmin edilmekte olup, 750'li yıllardan itibarenki kralların adları bilinmektedir. Başlangıçta Mali Devleti'ne tâbi olan Gao Krallığı merkezini Kukiya şehri olarak belirlemiştir. 1000 yılından sonra taht şehri Gao olmuş, 1009'a dek putperestlik inancına sahip olan krallar bu tarihte Müslümanlığı kabul etmiştir. Başlangıçta berberi ırkından olan hanedanlar giderek daha fazla zencilerle karışmışlardır.

11. yüzyılın ikinci yarısında Murabıtlar Devleti'ne tâbi olan Gao Krallığı bu devletin yıkılışından sonra giderek güçlendi ve 29 Ocak 1468'de Timbuktu'yu, 1473'te 'de Djenne'yi fethederek topraklarını iyice genişletti.

Devletin tüm toprakları 1591-93 arasında bir dizi askeri seferle Fas Krallığı'nın eline geçti.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ hunwick 2003, ss. xlix.
  2. ^ Taagepera 1979, ss. 497.