Seyfü'd Devle

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Seyfü'd Devle el-Hamdâmî
Arapçaسيف الدولة الحمداني
Hamdanid gold dinar, Nasir al-Dawla and Sayf al-Dawla.jpg
Nasırü'd Devle ve Seyfü'd Devle adına Bağdat'ta basılmış altın dinar, 943/944 CE
Halep Emiri
Hüküm süresi 945-967
Önce gelen Uthman ibn Sa'id al-Kilabi
Sonra gelen Sa'd ad-Devle
Doğum 22 Haziran 916[1]
Ölüm 9 Şubat 967 (50 yaşında)[1]
Halep, Suriye
Defin meyyafarikin (modern Silvan, Türkiye)
Çocuk(lar)ı Sa'd ad-Devle
Tam ismi
ʿAlī ibn ʾAbū l-Hayjāʾ ʿAbd Allāh ibn Ḥamdān ibn Ḥamdūn ibn al-Ḥārith ibn Lūqman ibn Rashīd ibn al-Mathnā ibn Rāfīʿ ibn al-Ḥārith ibn Ghatif ibn Miḥrāba ibn Ḥāritha ibn Mālik ibn ʿUbayd ibn ʿAdī ibn ʾUsāma ibn Mālik ibn Bakr ibn Ḥubayb ibn ʿAmr ibn Ghanm ibn Taghlib[2]
Hanedan Hamdaniler
Babası Ebu el-Hayja Abdullah bin Hamdan
Dini İmâmiyye Şîası İslam

Seyfüddevle el-Hamdânî, (Arapçaسيف الدولة الحمداني, ö. 967) veya tam adıyla Ebü’l-Hasen Seyfü’d-devle Alî b. Abdillâh b. Hamdân b. Hamdûn et-Tağlibî el-Hamdânî, Hamdaniler’in Halep kolunun kurucusu ve ilk emiri.[3]

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

22 Haziran 916 tarihinde Meyyafarikin'de (modern Silvan, Türkiye) dünyaya gelmiştir. Hamdani hanedanının kurucusu Ebü’l-Heycâ Abdullah b. Hamdân’ın oğludur.[4] Abbasî dönemi şairlerinden Mütenebbi'nin Seyfüddevle'ye söylediği methiyeleri meşhurdur. Bu methiyelere seyfiyyât adı verilmektedir.[5]

İleri Okumalar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b Bianquis (1997), p. 103
  2. ^ Ibn Khallikan 1842, s. 404.
  3. ^ Ayyıldız, Esat (2020), "el-Mutenebbî’nin Seyfüddevle’ye Methiyeleri (Seyfiyyât)" 28 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi , 7 (2) , 497-518 . DOI: 10.33460/beuifd.810283
  4. ^ Özaydın, Abdülkerim (2009). "SEYFÜDDEVLE el-HAMDÂNÎ". TDV İslâm Ansiklopedisi, İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, c.37, s.35-36.
  5. ^ Ayyıldız, Esat (2020), "el-Mutenebbî’nin Seyfüddevle’ye Methiyeleri (Seyfiyyât)" 28 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi , 7 (2) , 497-518 . DOI: 10.33460/beuifd.810283