Süreçsel arkeoloji

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Süreçsel Arkeoloji ya da süreçselcilik, 1960'larda ortaya atılmış arkeolojik bir kuramdır. Lewis Binford ve David Leonard Clarke tarafından ortaya atılan kuramın başlangıcı, Lewis Binford'un 1962 yılında yayınladığı "antropoloji olarak arkeoloji" (Archaeology as Anthropology) olarak gösterilmektedir.[1] Kuramın ortaya çıkmasından önce Gordon Willey ve Phillip Phillips gibi isimler de arkeolojinin kültür tarihi çizgisinden ziyade bir antropolojik yaklaşımla ele alınması gerektiğini ifade etmişlerdir.[2]

Süreçsel arkeologlar amaçlarının tanımlamak değil açıklamak olduğunu iddia etmişler ve o güne kadar sorulan ne, nerede, ne zaman sorularına neden ve nasıl sorularının eklenmesi gerektiğini söylemişlerdir.[3]

Arkeolojideki diğer kuramlar için bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Literatür[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Ali Dinçol, Sönmez Kantman, Analitik arkeoloji, 1969, İstanbul.

Dipnotlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Lewis Binford: Archaeology as Anthropology, in: American Antiquity 28, 1962, S. 217–225.
  2. ^ Gordon Willey und Phillip Phillips: Method and Theory in Archaeology. University of Chicago Press, Chicago 1958.
  3. ^ Gölbaş, Alper. (2016). Türk Arkeolojisinin Kuramı. Uluslararası Sosyal araştırmalar DergisiThe Journal of International Social Research. 9. 302-316. 10.17719/jisr.20164622598. S. 306.