Sürücü belgesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
2016'dan önce kullanılan Türkiye Cumhuriyeti sürücü belgesi.Geçerliliği 2020 ye kadar devam etmektedir.

Sürücü belgesi veya ehliyet yetkili kurumlar(TC. Emniyet Genel Müdürlüğü) tarafından verilen; karayolunda seyreden motorlu veya motorsuz araçların bireyler tarafından idare edilebilmesine olanak tanıyan, kimlik işlevi görebilen resmi belgedir.


Sürücü Belgesi Sınıfları[değiştir | kaynağı değiştir]

Sürücü belgesi kullanılacak araç tipine göre farklılıklar göstermektedirler. En yaygın olarak kullanılan sürücü belgesi sınıfı, otomobil sürücü belgesi olan B'dir.2016 yılı itibariyle ehliyetler ve ehliyet sınıfları yenilenmiştir.

Kökeni[değiştir | kaynağı değiştir]

Arapça'da bir işi yapmak için elzem olan yetkinlik ve bilgiyi barındırma manasına gelen "ehil" kelimesinden gelir. Bir işin gerçekleştirilebilmesi için gerekli özelliklerin, işi yapacak kişide bulunup/bulunmama durumudur.[1]

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Dünyadaki ilk sürücü belgesinin sahibi günümüz otomobillerinin muciti olarak görülen, Karl Benz'dir. İcat etmiş olduğu Motorwagen'in çıkarttığı gürültü ve rahatsızlık yüzünden Mannheim vatandaşları Benz'den şikayetçi olmuş bunun üzerine Benz, yetkili kurumlardan kamu alanlarında arabasını kullanabilmesine olanak tanıyan bir izin belgesi almıştır.[2]

Taşıt kullanılabilmesi için sürücü belgesini zorunlu kılan ilk ülke Prusya'dır - 29 Eylül 1903.


Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]