Problemli kumar oynama

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Problemli Kumar Oynama

Problemli kumar oynama, kumar oynama sıklığının, buna ayrılan zamanın ve harcanan paranın yoğunluğunun artması sonucu kumar aktivitelerinin bireyin kontrolünden çıkması, işlevselliği ve ilişkileri üzerinde bozucu etkilerinin görülmesi durumuna psikoloji literatüründe verilen addır.[1] Psikoloji literatüründe sıklıkla bağımlı kumar oynama[2] veya patolojik kumar oynama[3] tanımlarıyla da karşımıza çıkmaktadır.

Problemli kumar oynamanın yaygınlığı[değiştir | kaynağı değiştir]

Geçtiğimiz yıllarda yapılan çalışmalar yetişkinlik döneminde problemli kumar katılımının % 0,4 ila % 4,2 arasında değiştiğini göstermektedir. Ergenlik döneminde ise problemli kumar katılımı yaygınlığı %7[4] ile %11[5] arasında değişmektedir. Ergenlerde problemli kumar oynama sıklığının yetişkinlere kıyasla 2 ila 3 kat fazla olduğu belirtilir[6]. Dolayısıyla ergenler problemli kumar oynama bağlamında daha büyük risk altında olarak kabul edilir.

Problemli kumar oynama ile ilgili risk faktörleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Problemli kumar oynama yetişkin ve ergen erkeklerde kadınlara kıyasla 2,5 - 5 kat daha yaygın olarak görülür[7]. Cinsiyet faktörünün yanı sıra hem yetişkin hem ergenler için düşük sosyoekonomik düzey[8], alkol kullanma[9], sigara kullanma[7] ve suç davranışları[10], problemli kumar oynama olasılığını arttıran riskli faktörlerdir. Ergenler için ebeveynlerden en az birinin problemli kumar katılımının olması[11], yakın arkadaşların kumar oynaması[12], aile desteği, sıcaklığı ve rehberliğinin eksikliği[13] ve okul sorunları[14] gibi etmenler risk faktörü olarak belirtilmektedir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ ERDOĞDU Yeşim, Lise düzeyindeki ergenlerin kumar oynamaları ile riskli davranışları arasındaki ilişkiler. Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
  2. ^ Amerikan Psikiyatri Birliği (1980). Mental Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal Elkitabı, Üçüncü baskı (DSM-III (Çev. ed.: E Köroğlu) Hekimler Yayın Birliği, Ankara.
  3. ^ Amerikan Psikiyatri Birliği (2013) Mental Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal El Kitabı, Beşinci Baskı (DSM-V) (Çev. ed.: E Köroğlu) Hekimler Yayın Birliği, Ankara.
  4. ^ https://link.springer.com/article/10.1007/s10899-006-9036-2
  5. ^ Canale, N., Scacchi, L., & Griffiths, M. D. (2016). Adolescent gambling and impulsivity: Does employment during high school moderate the association?. Addictive behaviors, 60, 37-41.
  6. ^ Lynch, W. J., Maciejewski, P. K., & Potenza, M. N. (2004). Psychiatric correlates of gambling in adolescents and young adultsgrouped by age at gambling onset. Archives of general psychiatry, 61(11), 1116-1122.
  7. ^ a b Hardoon, K. K., Gupta, R., & Derevensky, J. L. (2004). Psychosocial variables associated with adolescent gambling. Psychology of addictive behaviors, 18(2), 170.
  8. ^ Turchi, R. M., & Derevensky, J. L. (2006). Youth gambling: not a safe bet. Current opinion in pediatrics, 18(4), 454-458.
  9. ^ Martin, R. J., Usdan, S., Cremeens, J., & Vail-Smith, K. (2014). Disordered gambling and co-morbidity of psychiatric disorders among college students: An examination of problem drinking, anxiety and depression. Journal of Gambling Studies, 30(2), 321-333.
  10. ^ Derevensky, J. L., & Gilbeau, L. (2015). Adolescent gambling: twenty-five years of research. Canadian Journal of Addiction, 6(2), 4-12.
  11. ^ McComb, J. L., & Sabiston, C. M. (2010). Family influences on adolescent gambling behavior: a review of the literature. Journal of gambling studies, 26(4), 503-520.
  12. ^ Foster, D. W., Neighbors, C., Rodriguez, L. M., Lazorwitz, B., & Gonzales, R. (2014). Self-identification as a moderator of the relationship between gambling-related perceived norms and gambling behavior. Journal of gambling studies, 30(1), 125-140.
  13. ^ Wickwire Jr, E. M., Whelan, J. P., West, R., Meyers, A., McCausland, C., & Leullen, J. (2007). Perceived availability, risks, and benefits of gambling among college students. Journal of Gambling Studies, 23(4), 395-408.
  14. ^ Johansson, A., Grant, J. E., Kim, S. W., Odlaug, B. L., & Götestam, K. G. (2009). Risk factors for problematic gambling: A critical literature review. Journal of Gambling Studies, 25(1), 67-92.