Polimerizasyon

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Monomer birimlerinden başlayarak polimer birimlerinin elde edilmesine yol açan reaksiyonlara polimerizasyon reaksiyonları denir. Polimerizasyon reaksiyonları temelde iki türlü olabilir.

  1. Step-Reaction (yoğunlaşma)
  2. Chain-Reaction (zincir reaksiyonu)

Örnek: Polivinil alkol ve gelatin, pektine ilave edildiğinde hidroksil grupları pektin zincirindeki -O atomları ve –OH grupları ile zincir yapar


Polimerizasyon bir mürekkep kurutma şeklidir;

b) Kimyevi kuruma

- Polimerizasyon
- Polikondenzasyon
- Oksijenle birleşme (Oksidativ kuruma) Kâğıdın yapısı, kâğıdın yüzeyi, kâğıdın asit

durumu (pH), atölyenin sıcaklığı, segatif miktarı, mürekkebin yapısı ve pigment alabilme kabiliyeti Kurumaya doğrudan ya da dolaylı olarak etki eden faktörlerdir. Her mürekkebe az da olsa bir miktar segatif konur. Segatifler mürekkebin yapışma hassasiyetini azaltır ve ayrılma özelliğini arttırır. Yani içinde segatif olan mürekkepler, daha çabuk kurur, daha az yapışır ve daha çok yayılır. Bazı mürekkepler, içlerinde yeterli segatif olduğu halde, nemleri fazla olduğundan geç kururlar. Bazıları ise nem miktarı arttığı halde fazla segatife ihtiyaç göstermezler. Esası "Baz" olan pigmentler, esası "Asit" olan pigmentlere oranla daha çabuk kururlar. Sonuç olarak her cins mürekkep ve renkte değişik bir kuruma hassasiyeti vardır. Ayrıca iyi kuruyan bir mürekkep, üst üste iki defa basıldığında, ikincisi birincisinde olduğu gibi aynı hızda kurumaz.