Ozon terapisi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Ozon (O3)

Ozon terapisi, Alternatif tıpta Ozon'un sağaltım amacıyla kullanıldığı tedavi biçimidir. Diğer isimleri; Oksijen terapisi, oksijenasyon terapisi, hiperoksijenasyon, bio-oksidatif terapi, oksidatif terapi, autohemotherapi, hidrojen peroksit terapisi, oksidoloji, oxymedicine, germanium sesquioxide

Bilimsel/medikal isim: O3 (ozon), H2O2 (hydrogen peroxide)[1]

Tedavide kullanımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Ozon kullanımı alternatif tıp yöntemlerinden birisi olarak savunulmuş, fakat özel hastalıklarda kullanımını destekleyecek bilimsel kanıtlar bulunamamıştır. 1976'da yapılan ve 2006'da tekrarlanan değerlendirmede ABD FDA (Gıda ve İlaç Dairesi) ozonun toksik bir gaz olduğu ve gösterilebilen tedavi edici, koruyucu hiçbir güvenli tıbbi kullanımının olmadığına dair bilimsel olarak konsensusa varmıştır.[2] Ozon gazının tıbbi değeri veya değersizliği halen tartışılmakta olan bir konudur.

Ozon tedavisini savunan birçok ulusal ve uluslarası dernek[3][4][5]; ozon tedavisini uygulayan doktorların deneyimlerinin paylaşıldığı, ozon tedavisin tamamlayıcı tıp olarak dünyadaki yeri ve öneminin tartışıldığı sempozyum, seminer ve çalıştayları düzenlemektedir.

Ozon'un biyokimyasal etkileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Ozon organik bileşenleri oksitleme ve kirli havalarda olduğu gibi solunum yoluyla alındığında iyi bilinen toksik etkilere sahiptir.

Aralarında doktor ve biyokimyacıların bulunduğu bir grup ozonun sağlık alanında etkili olduğunu [6] savunurken bu tedavi biçiminin bilimsel olmadığı ve faydasının ispatlanmadığı, ve tam tersine zararlı olduğunu da öne süren çok sayıda bilim insanı ve bilimsel çalışma da vardır. Gazın kan yoluyla alımında hücre hasarı ve oksidatif stres yoluyla kansere neden olan ROS (Reaktif oksijen türleri) ve serbest radikallerin oluşmasına yol açtığı bilinmektedir.[7][8] Ozon gazının solunması veya kana doğrudan uygulanması neticesinde oluşabilecek geri dönüşümsüz hasarlardan kaçınmak adına ozon tedavisinin temelini oluşturan majör otohemoterapi yönteminde bu iki duruma karşı gerekli önlemler alınmalıdır.[9]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]