No.7 İşaretleşme Sistemi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

No.7 İşaretleşme Sistemi[1][2], 1975 yılında geliştirilen telefon sinyalleme protokollerinin bir kümesidir. Bu sistem PSTN (genel anahtarlamalı telefon ağı:public switched telephone network) telefon çağrılarının gerçekleştirilmesinde kullanılır. Numara dönüşümünü, yerel numara taşınabilirliğini, ön ödemeli faturalama, kısa mesaj hizmetlerini ve diğer piyasa hizmetlerinin çoğunu da gerçekleştirir

Güney Amerika da genellikle CCSS7 olarak refere edilir, Common Channel Signalling System kelimelerinin baş harflerinden oluşmaktadır. Birleşik Krallıkta C7(CCITT Number 7) ve CCIS7, Almanya da ise N7 olarak adlandırılır.

Sadece uluslararası SS7 protokolleri 1988 yılında ITU-T nin Q700 serili tavsiye metinlerinde tanımlanmıştır. SS7 protokollerinin birçok farklı millette varyasyonları vardır ve çoğunluğu uluslararası protokoller olan ANSI ve ETSI standartlarını temel almıştır. Çince ve Japonca karakterler içinde TTC ulusal varyatesi mevcuttur.

Internet Mühendisliği İş Gücü(IETF), SS7 ile uyumlu SCTP iletişim mekanizmasını kullanan seviye 2,3,4 protokollerini tanımlamıştır.

Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

SS5 ve çağrıyı gerçekleştirmek için telefon hatlarında özel multi frekans tonlarının oynandığı in-band sinyalelme kullanan önceki sistemler getirici-götürücü kanallar olarak bilinirler. Getirici-götürücü kanallar aboneler tarafından doğrudan erişilebildiğinden, mavi kutu (blue-box) gibi yönlendirmeyi ve çağrı kontrolü için gerekli tonları çalabilen benzeri araçlarla kırılarak kullanılmıştır. Buna karşılık olarak SS6 ve SS7 out-of-band sinyalleme işleme kondu ve sinyalleme işlemi farklı kanallarda gerçekleştirildi. SS6 ve SS7 ortak kanal sinyalleme(CCS:Common Channel signalling) protokolleri olarak refere edildi.

1975'ten beri CCS protokolleri büyük telefon şirketleri ve Uluslararası Telekomünikasyon Birliği Telekomünikasyon Standartlaştırma Sektörü (ITU-T) tarafından geliştirildi ve ITU –T 1977 de ilk uluslararası CCS protokolünü SS6 olarak tanımladı. 1980 yıllarında Yellow Book Q7XX serisi tavsiye metinlerinde ITU-T Sinyelleme Sistemi No 7 yi uluslararası standart olarak tanımladı. SS7 hem dijital sisteme uyumluluğunda hem de fonksiyonelliğindeki 28 bitlik kısıtlamalarıyla SS6 ile yer değiştirdi. SS7 de hala çeşitli ülkelerde kullanımda olan R1 ve R2 varyasyonlara sahip Sinyalleme Sistemi No 5(SS5) ile yer değiştirdi.

Internet mühendisliği İş Gücü SIGTRAN protokollerini tanımladı böylece sinyalleme paradigması IP Mesaj Transfer Part seviye 2 ve Mesaj Transfer Part seviye 3 e dönüştürülebilecekti. IP üzerine iletim tabanlı çalışıyorken, SIGTRAN protokolleri SS7 nin bir çeşidi değildi fakat basitçe SS7 nin var olan ulusal çeşidinden uluslararası çeşidine dönüşümüydü.

İşlevselliği[değiştir | kaynağı değiştir]

Telefondaki sinyalleme telefon çağrılarının telekomünikasyon devresi üzerinde kurulumları ve sonlandırılmaları ile ilişkili kontrol bilgisinin değişimidir. Kontrol bilgisinin örnekleri arayan ve arayanın fatura numarası tarafından çevrilen rakamlardır. Sinyalleme çağrı dönüşümü olarak aynı devrede işletildiğinde, o sinyalleme ilişkili kanalı(CAS) sonlandırır. Bu önceki analog turnikeler, çoklu frekans(MF) ve R2 dijital turnikeler ve DSS1/DASS PBX turnikeler için geçerli bir olaydır.

Buna karşın, SS7 ortak kanal sinyallemeyi kullanır, sinyalleme tarafından kullanılan yol ve servis birbirinden ayrılır ve telefon sohbeti için taşınan telekomünikasyon kanallarından farklıdır. CCS le birlikte ses kanalı hiç boyutlandırılmadan sinyal değişimi mümkün kılınır.Bu da önemli şekilde tasarruf sağlar ve hem sinyallemede hem de kanal kullanımında performansı arttırır.

SS7 den önceki sinyalleme metotları(batarya dönüşümlü, çok frekanslı dijital sinyalleme, A B bit sinyalleme) tarafından kullanılan mekanizmalardan dolayı, sinyalleme bilgisi çok fazla iletilememekte idi. Genellikle sadece çevrilen rakamlar sinyallendi ve bu da çağrı kurulum boyunca yapıldı. Ödemeli aramalar için çevrilen rakamlar ve ödeme numara rakamları dışarı sinyallendi. SS7, yüksek hızlı ve yüksek performanslı paket tabanlı iletişim protokolü olarak arama yapıldığında, arama boyunca ve aramanın sonunda önemli miktarda bilgiyi iletebilir. Bu da geliştirilmiş zengin hizmetlerin kullanımına izin verir. Bu gibi hizmetlerin ilki yönetim ilişkilidir, arama yönlendirme(meşgul ve cevap yok), sesli posta, arama bekleme, konferans araması, arayanın ismi ve numara görüntüleme, arama ekranı, kötü huylu arama tanımlaması, meşgul geri arama gibi.

SS7 suitinde kuruluma, bakım onarıma ve telefon çağrılarının sonlandırılmasına atanmış daha üst katmanlar öncelikle kullanıldı. Telefon Kullanıcı Tarafı(Telephone User Part(TUP)) Avrupa da Entegre edilmiş Dijital Hizmetler Ağı(ISDN) kullanıcı tarafı (ISUP) benimsendi ve PSTN (genel anahtarlamalı telefon ağı) i aramaları için Kullanıcı Tarafı Kuzey Amerika da benimsendi. ISUP daha sonra Avrupa ağları ISDN e yükseltilince Avrupa da da kullanıldı. 2015'te Kuzey Amerika ISDN e ful olarak taşınmasını bitiremedi ve baskın telefon hizmetlerini, Plain Old Telephone Service(Düz Eski telefon Servisi) ni kullanmaya devam etti. Zengin içeriğinden ve işlemleri için outof band kanalı gerekliliğinden SS7 sadece müşteri tarafındaki cihazlar ile yerel cihazlar arasındaki sinyal değişimlerinde değil telefon switchleri arasında da çoğunlukla kullanıldı.

Çünkü SS7 sinyalleme bilgi kontrolünün değişimine öncelik eden dönüşüm için kanalı yeniden boyutlandırmaya gerek duymaz bu da sinyalleme ile alakalı elverişsizliği (NFAS) ortadan kaldırır. NFAS(non-facility associated signalling ) hizmet aboneliği, özellik aktivasyonu ve hizmet mantığı benzeri merkezi veritabanında yer alan diğer bilgilere dair olabilecek veya dönüşümde yer alacak yollarla doğrudan sinyallemenin ilişkisinin olmamasıdır. Bu da hizmet mantığının çalıştırılmasında belirli abone ahahtarına yönlendirilmiş çağrıya bağımlı kalmayan ağ tabanlı hizmetlerin yürütülmesine imkân tanır, ve de telefon ağı boyunca dağıtılan hizmet mantığına izin verir ve arama yönlendirmenin avantajıyla daha elverişli bir şekilde çalıştırılabilir.

Aynı zamanda abone anahtarından hizmet mantığının bağlantısından dolayı abonenin arttırılmış taşınabilirliğine izin verir. Diğer bir işlevsellik ise NFAS ile birlikte SS7 karakteri ISUP, çağrının ortasında bilginin sinyallenmeisnin değiş tokuşuna izin verir.

SS7 Arama ilişkisiz Sinyalemeye de izin verir. Bu sinyalleme doğrudan telefon çağrılarının kurulması ile alakalı değildir. Bu mobil telefon ve ev yerel kayıt veritabanı arasındaki kayıt bilgsinin değişimini içerir. Bu ev yerel kayıt veri tabanı mobil telefonun lokasyonunu izler. Diğer örnekler Zeki Ağ(Intelligent Network) ve yerel numara taşınabilirlik veritabanlarını içerir.

Protokol güvenlik zayıflıkları[değiştir | kaynağı değiştir]

2014 yılında SS7 nin protokol zayıflıklarını medya raporlamıştı. Bu raporda dünyanın herhangi bir yerinden sanallaştırma ile hücresel telefon kullanıcılarının hareketleri saldırgan tarafından rahat bir şekilde %70 e yakın başarıyla izlenebildiği geçmektedir. Buna ek olarak gizlice dinlemeler aramyı yönlendirmek için kullanılan protokoller ile mümkün ve arayanın iletişimi başlatmak için kullandığı geçici şifreleme anahtarının kaydedildikten sonra kırılması oldukça kolay. Araştırmacılar (SnoopSnitch) diye bir araç oluşturdular ve bu araç telefona karşı yapılan SS7 ataklarında uyarabiliyor.

Şubat 2016 da Norveç te en büyük mobil operatör(Telenor) ağının %30 u diğer Avrupa operatörlerinden gelen sıradışı SS7 sinyallemeleri yüzünden kullanılamaz hale gelmişti.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "ULUSLARARASI İŞARETLEŞME NOKTA KODU". resmigazete.gov.tr. 6 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2017. 
  2. ^ "No-7 İŞARETLEŞME SİSTEMİ" (PDF). yildiz.edu.tr. 6 Şubat 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2017.