Niceleme (mantık)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Jump to navigation Jump to search

Mantıkta, niceleme[1], bir açık önermeyi sağlayan örneklerin niceliğini belirten bir yapıdır.

Örneğin, aritmetikte, niceleme sayesinde her doğal sayının bir ardılı olduğu ifadesi kurulabilir. Nicelik belirten bir dil öğesi ("her" gibi) niceleyici[1] olarak adlandırılır. Biçimsel dillerde, niceleyiciler verilen bir önermeden yeni bir önerme yaratmak için kullanılır. Yaratılan önerme dilin kurallarına göre yorumlanır.

Sembolik mantıkta kullanılan iki temel niceleme türü evrensel (tümel) ve varoluşsal (tikel) nicelemedir. Evrensel niceleme için geleneksel olarak kullanılan sembol ters çevrilmiş A'dır, "∀". Varoluşsal niceleme için geleneksel olarak kullanılan sembol ters çevrilmiş E'dir, "∃". Bu niceleyicilerin genelleştirilmesi Mostowski ve Lindström'ün çalışmalarıyla başlar.

Niceleyiciler doğal dillerde de kullanılır; Türkçe'deki örnekleri her, bazı, birçok, biraz ve hiçtir.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b Öztürk, Ali Bilge (2015). "İkinci seviye mantığın mantıksallığı: İlgili tartışmalar üzerine eleştirel bir değerlendirme". Journal of Human Sciences 12 (2): 1712--1733.