Lennard-Jones potansiyeli

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Lennard-Jones potansiyeli (L-J potansiyeli, 6-12 potansiyeli veya 12-6 potansiyeli olarak da anılır) bağlı olmayan iki atom veya molekülün etkileşiminin potansiyel enerjisini atomlar veya moleküller arasındaki mesafeyi temel alarak ifade eden matematiksel bir modeldir. L-J potansiyeli moleküler simülasyon alanında en çok kullanılan moleküller arası potansiyeldir.[1] Bu moleküller arası potansiyelin bir formu ilk olarak 1924'te John Lennard-Jones tarafından önerildi.[2] L-J potansiyelinin en yaygın gösterimi şu şekildedir.

Burada iki atom veya molekül arasındaki potansiyel, ε potansiyel kuyusunun derinliği, σ iki parçacık arasındaki potansiyelin sıfır olduğu uzaklık, r parçacıklar arasındaki mesafe (bir parçacığın merkezinden diğer parçacığın merkezine kadar ölçülür) ve rm potaniyelin minimuma ulaştığı mesafedir. rm = 21/6σ ≈ 1.122σ iken potansiyel fonksiyonu  −ε değerini alır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Sadus, Richard J., Intermolecular Potentials, Melbourne, Victoria: Centre for Molecular Simulation, Swinburne University of Technology 
  2. ^ Lennard-Jones, J. E. (1924), "On the Determination of Molecular Fields", Proc. R. Soc. Lond. A, 106 (738), s. 463–477, Bibcode:1924RSPSA.106..463J, doi:10.1098/rspa.1924.0082 .