Kuesta

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Üç Kuestanın şematik enine kesiti, sola bakan dip eğimleri daha yumuşak renklerde ve üzerlerinde daha koyu renklerde daha sert kaya katmanları
Magaliesberg Range, Transvaal, G. Afrika

Kuesta, İspanyolca bir kelime olup ‘’ dağ yamacı ‘’ anlamına gelir. Dilimize ‘’ kuesta ‘’ şeklinde girmiştir. Türkçe çevrimi ise ‘’ Tabaka basamağı’’ dır. Bu türlü basamaklar, sert ve yumuşak tabakaların bir yana doğru biraz meyilli olduğu yerlerde meydana gelir. Doğuşlarında suyun süpürmesinin ve akarsuların aşındırmasının esaslı rolü vardır.

Kuesta Bölümleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kuesta alnı[değiştir | kaynağı değiştir]

Korniş ve şev bölümlerini kapsar. Korniş, sert katmanın bulunduğu yere rastlayan dikliktir. Şev ise sert katmanın altında yer alan katmanın yarattığı, kornişe oranla eğimi daha az olan bölümdür.

Kuesta sırtı[değiştir | kaynağı değiştir]

Kuesta cephesinin gerisinde yer alan ve katmanların eğimi yönünde eğimli olan, resekant ırmaklarla yarılmış ve parçalanmış topoğrafya yüzeyidir.

Subsekant depresyon[değiştir | kaynağı değiştir]

Kuesta cephesinin önünde yer alan ve yumuşak katmanlarda gelişmiş bulunan bakışımsız çöküntü alanıdır. Kuesta cephesine rastlayan kenarı karşı kenardan daha diktir. Boyuna olarak Subsekant ırmağın yatağı burasıdır.

Kuesta,San Juan, Arjantin

Kuesta Türleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kuestalar sert ve yumuşak katmanların kalınlıklarına ve eğim derecelerine göre çeşitli görünümde olurlar. Katmanların eğimi arttıkça, kuestalar birbirine yaklaşır ve sıkışırlar. Sert katman kalın, yumuşak katman ince olursa kütlesel kuestalar ortaya çıkar. Sert katmanların arasında yer alan yumuşak katmanların daha kalın olduğu durumlarda ise Subsekant depresyon çok belirgindir. İki sert katman ve iki yumuşak katman birbirini izlerse bu durumda çift kuesta ortaya çıkar. Yamaç eğimi 30° aşarca oluşan şekle hogbek adı verilir[1].

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ ERİNÇ, Prof. Dr. Sırrı (1996). Jeomorfoloji I (4. bas.). İstanbul: ÖZEĞİTİM. s. 595. ISBN 975-8004-21-2. 

1.Güney, E., 'Yerbilim 2 Jeomorfoloji', 2011 Sf. 60-61

2.Izbırak , R., 'Sistematik Jeomorfoloji' , 1977 Sf. 178

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]