Keltik neopaganizm

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Üçlü sarmal keltik yeniden yapılanmacılığın en önemli simgelerinden biridir.[1]

Keltik neopaganizm, Kelt politeizmine dayalı çağdaş pagan hareketlerini ifade eden bir kavramdır.

Keltik Neopaganizmin Türleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Keltik neoşamanizm[değiştir | kaynağı değiştir]

Keltik Vika[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Keltik Vika

Keltik Vika, kelt mitolojisinin bazı unsurlarını içeren çağdaş bir Vikan geleneğidir.[2] [3] [4] Diğer vikan gelenekleri gibi bu da aynı temel teoloji, inanç ve ritüellerden oluşur.[5] [6] Keltik vikanlar kelt ilahlarının, mitolojik figürlerinin ve mevsimsel festivallerinin isimlerini kullanır.

Neo-Druidizm[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Neo-Druidizm

Neo-Druidizm, yaygın olarak taraftarları tarafından Druidlik olarak adlandırılan [7][8][9], genellikle çevre dahil olmak üzere tüm varlıklar ile uyum, doğaya sevgi ve saygı teşviği içeren çağdaş bir manevi dindir.

Dipnotlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Bonewits, Isaac (2006) Bonewits's Essential Guide to Druidism. New York, Kensington Publishing Group ISBN 0-8065-2710-2. p.132: [Among Celtic Reconstructionists] "...An Thríbhís Mhòr (the great triple spiral) came into common use to refer to the three realms." Also p. 134: [On CRs] "Using Celtic symbols such as triskeles and spirals"
  2. ^ Hutton, Ronald (2001) The Triumph of the Moon: A History of Modern Pagan Witchcraft. ISBN 0-19-285449-6
  3. ^ Hutton, Ronald (1993) The Pagan Religions of the Ancient British Isles: Their Nature and Legacy. ISBN 0-631-18946-7
  4. ^ Conway, D.J. (1990) "Celtic Magic". ISBN 0-87542-136-9
  5. ^ Greer, John Michael, and Gordon Cooper (Summer 1998) "The Red God: Woodcraft and the Origins of Wicca". Gnosis Magazine, Issn. #48: Witchcraft & Paganism
  6. ^ Kelly, Aidan (1991) Crafting the Art of Magic, Book I: A History of Modern Witchcraft, 1939-1964. Llewellyn, St. Paul, MN ISBN 0-87542-370-1
  7. ^ A Reformed Druid Anthology.
  8. ^ Orr 2000.
  9. ^ Nichols 1990.