Hüseyin Sadeddin Arel

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Hüseyin Sadeddin Arel (d. 18 Aralık 1880, Vefa, İstanbul[1] - ö. 6 Mayıs 1955, İstanbul[2]), hukukçu, besteci ve musiki araştırmacısı.

Anadolu kazaskerlerinden müderris Mehmet Emin Efendi ile Fatma Zekiye Hanım'ın altıncı çocuğudur. Vefa'da Taşmektep, Şemsülmaarif ve Nümune-i Terakki okullarındaki ilköğretiminden sonra 1886'da ailesi ile İzmir'e göç etti.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

51 Mevlevi Ayini, 108 Durak, 87 İlahi, 13 Ney taksimi bestesi, 24 Peşrev, 28 Konser Saz Semaisi, 80 Saz Semaisi, 42 Oyun havası, 20 Dramatik Saz Eseri, Tambur ve Viyolonsel için 8 taksim, 11 Köçekçe; Beste ve Semai gibi büyük formlarda 7 sözlü eser, 51 Gazel, 3 Gazelli taksim, 2 Marş, 104 Şarkı, Oda Müziği ve koral, Altılama, Üçleme, İkileme olarak toplam 71 çok sesli eser. Ayrıca bini aşkın ilâhi ve diğer dinsel müzik bestesi olduğu bilinmektedir.[kaynak belirtilmeli]

Bunlardan başka Türk Musikisi nazariyatı dersleri, Armoni dersleri, Kontrpuan dersleri, Füg dersleri, Prozodi dersleri, Türk Mûsıkîsi ileri solfej dersleri, Eski Musiki Tarihi (Başlangıç), Türk Mûsikisi Kimindir ? yazı dizisi ve diğer çeşitli makaleleri ve Kantemiroğlu'nun Edvar'ının yayını sayılabilir. Batı Mûsıkîsi Tarihi notları basılmamıştır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Öztuna, Yılmaz (1986). Sâdeddin Arel. Türk Büyükleri Dizisi:9. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları:668. s. 11. Erişim tarihi: 28 Eylül 2016. 
  2. ^ Öztuna 1986, s. 21.