Ebu Ali Farmedi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Ebu Ali Fârmedî (d. H. 433/M. 1042, Farmed - ö. H. 478/M. 1085, Tus), asıl ismi Fadl bin Muhammed, Altın Silsile'nin 7. halkası İslam âlimi, mutasavvıf şeyh. Yusuf Hemedani ve İmam Gazali'nin hocası idi.[1]

Horasan'da yetişen evliyalardandır. Büyük Selçuklu Devleti veziri Nizâmülmülk'den çok hürmet ve ilgi görmüştür. Din ilimlerini özellikle Ebu’l Kâsım Kuşeyrî ile Ebû Abdullah Muhammed bin Muhammed Şirâzî, Ebû Mensûr Temimî, Ebû Abdurrahmân Neylî, ve Ebû Osman Sabûnî olmak üzere birçok alimden tahsil etmiştir. Tasavvuf ilmini hem Ebu’l Kâsım Gürgânî Tûsî'den hem de Ebu’l Hasan Harkânî'den almıştır. Ebu’l Kâsım Gürgânî, Ebû Osman Mağribî’nin, o da Cüneyd-i Bağdadî'nin talebesi idi.[2] Gençlik yıllarında Ebû Saîd Ebu'l Hayr'ın ders ve zikir halkalarına katıldı.[3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]