Düdük

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Metal bir düdük
Bir polis düdüğünün üflenişi

Düdük; üflendiği, içinden hava ya da buhar geçirildiği zaman keskin bir ses çıkaran, genellikle işaret vermek için kullanılan, çoğunlukla madenden yapılmış araçtır. Ağızla çalınabilen düdük hava basıncı, buhar veya başka yollarla çalıştırılır. Düdükler çeşitli boyutlarda olabilir.

Düdükler, ilk insanların ilk önce bir kabak veya daldan yaptıklarıyla ses çıkarabileceklerini keşfettiğinden beri kullanılmaktadır. Tarih öncesi Mısır'da, küçük kabuklar düdük olarak kullanılmıştır.[1] Günümüzdeki birçok üflemeli çalgı, bu ilk düdüklerin mirasıdır. Mekanik gücün daha çok artmasıyla birlikte, başka düdük biçimleri de geliştirilmiştir.

Düdüğün karakteristik özelliklerinden biri saf veya neredeyse saf bir ton çıkarmasıdır. Akış enerjisinin sese dönüşümü, katı bir materyal ile akışkan bir akım arasındaki etkileşimden gelir. Bazı düdüklerdeki kuvvetler, katı materyali harekete geçirmek için yeterlidir.

Geometriye bağlı olarak iki temel düdük türü vardır: akışkan kütle akışının salınımları yoluyla ses üretenler ve çevre ortama uygulanan kuvvetin salınımları yoluyla ses üretenler.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Arroyos, Rafael Pérez (2003). Egypt: Music in the Age of the Pyramids (1. bas.). Madrid: Centro de Estudios Egipcios. s. 28. ISBN 978-8493279615.