Avignon Papalığı
Papalık Devleti | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Fransa'daki Avignon ruhban bölgesini de gösteren Papalık Devletleri haritası. | |||||||||||||
| Başkent | Avignon | ||||||||||||
| Yaygın dil(ler) | Latince, Oksitanca, Fransızca | ||||||||||||
| Resmî din | Katoliklik | ||||||||||||
| Hükûmet | Teokratik seçimli mutlak monarşi | ||||||||||||
| Papa | |||||||||||||
| |||||||||||||
| Tarihî dönem | Orta Çağ | ||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Avignon Papalığı (Oksitanca: Papat d'Avinhon; Fransızca: Papauté d'Avignon), 1309'dan 1376'ya kadar yedi ardışık papanın Roma yerine o dönemde Kutsal Roma İmparatorluğu'nun bir parçası olan Arles Krallığı içinde, günümüzde ise Fransa sınırlarındaki Avignon’da ikamet ettiği dönemdir.[1]
Papalık ile Fransız tahtı arasındaki çatışmalar, Fransa Kralı IV. Philippe'in ajanları tarafından tutuklanıp kötü muamele gören Papa VIII. Bonifatius'un ölümüyle doruğa ulaştı. Benedictus'un ölümü üzerine Philippe tıkanmış konklavı baskı altına alarak 1305'te Bordeaux Başpiskoposu'nun Papa V. Clement olarak seçilmesini sağladı. Clement Roma'ya gitmeyi reddetti ve 1309'da papalık makamını Avignon'daki papalık enklavına taşıdı; kent sonraki 67 yıl boyunca papaların ikametgahı oldu.
Roma'dan uzak kalınan bu dönem bazen Papalığın “Babil Sürgünü”[2][3] (İtalyanca: cattività avignonese, yani “Avignon esareti”) olarak adlandırılır.
Avignon'da hepsi Fransız olan[4][5] ve Fransa Krallığı'nın etkisi altında olan toplam yedi Papa hüküm sürdü. 1376'da XI. Gregorius, Avignon'dan ayrılarak makamını tekrar Roma'ya taşıdı. 1378'de Gregorius'un ölümünün ardından, halefi VI. Urbanus ile bir grup kardinal arasındaki ilişkilerin bozulması Batı Bölünmesi'ne neden oldu ve bu durum daha sonra gayrimeşru kabul edilen ikinci bir Avignon papaları dönemini başlattı.
Avignon'daki son antipapa XIII. Benedictus, 1398'de Fransa da dahil olmak üzere destekçilerinin çoğunu kaybetti. Beş yıl boyunca Fransızlar tarafından kuşatıldıktan sonra 1403'te Perpignan'a kaçtı. Ayrılık 1417'de Konstanz Konsili'nde sona erdi.[6]
Avignon Papaları
[değiştir | kaynağı değiştir]Avignon'da kalan meşru papalar:
- Papa V. Clemens: 1305-1314
- Papa XXII. Ioannes: 1316-1334
- Papa XII. Benedictus: 1334-1342
- Papa VI. Clemens: 1342-1352
- Papa VI. Innocentius: 1352-1362
- Papa V. Urbanus: 1362-1370
- Papa XI. Gregorius: 1370-1378
Avignon merkezli iki antipapa şunlardı:
- VII. Clemens: 1378–1394
- XIII. Benedictus: 1394–1423 (1403'te Avignon'dan kovuldu)
XIII. Benedictus'un yerine, kamuoyunda çok az takipçisi olan veya hiç takipçisi olmayan ve Avignon'da ikamet etmeyen üç antipapa geldi:
- VIII. Clemens: 1423–1429 (Aragon Tacı'nda tanındı; tahttan çekildi)
- XIV. Benedictus (Bernard Garnier): 1424–1429 veya 1430
- XIV. Benedictus (Jean Carrier): 1430?–1437
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ The Avignon Papacy, P.N.R. Zutshi, The New Cambridge Medieval History: c. 1300 – c. 1415, Vol. VI, Ed. Michael Jones, (Cambridge University Press, 2000), 653.
- ^ Adrian Hastings, Alistair Mason and Hugh S. Pyper, The Oxford Companion to Christian Thought, (Oxford University Press, 2000), 227.
- ^ Catholic Encyclopaedia entry para 7
- ^ Joseph F. Kelly, The Ecumenical Councils of the Catholic Church: A History, (Liturgical Press, 2009), 104.
- ^ Eamon Duffy, Saints & Sinners: A History of the Popes, (Yale University Press, 1997), 165.
- ^ The History of the Council of Constance, page 403, Stephen Whatley, Jacques Lenfant, published by A. Bettesworth, 1730.
