Arthur Cravan

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Arthur Cravan
Portrait-cravan.jpg
Doğum 22 Mayıs 1887
İsviçre, Lozan
Ölüm 1918 (31 yaşında)
Diğer ad(lar)ı Fabian Avenarius Lloyd
Meslek Şair, Boksör

Arthur Cravan (Fabian Avenarius Lloyd)[1], 22 Mayıs 1887’de İsviçre, Lousanne’da doğdu. Şair ve boksör. Dadaizm ve Sürrealizm akımlarının idolü olarak bilinir. Otho Holland Lloyd ve Helene Clara St. Clair’in ikinci oğlan çocuklarıdır. Ağabeyi Otho, 1885’te doğmuştur. Halası, Constance Mary Lloyd, İrlandalı şair Oscar Wilde ile evliydi[2]. Batı Fransa’nın Charente-Maritime bölümünde Cravans isimli küçük bir kasabada doğan nişanlısının şerefine 1912 yılında ismini Cravan olarak değiştirmiştir. Arthur ismini niye seçtiği ise belirsizdir.

Cravan son olarak 1918 yılında Meksika’da, Salina Cruz’da görülmüştür[3] ve büyük olasılıkla aynı yılın kasım ayında Pasifik Okyanus’unun Meksika kıyısında boğulmuştur.

Gençliği[değiştir | kaynağı değiştir]

Cravan İsviçre, Lausanne’da doğdu ve eğitimini önce burada, daha sonra öğretmenine şaplak attığı için sürüldüğü İngiliz askeri akademisinde gördü. Okul yıllarından sonra, I. Dünya Savaşı boyunca, birçoğu sahte olan çokça pasaport ve belge kullanarak Avrupa ve Amerika’yı gezdi[4]. Tek bir milliyeti olmadığını ve ‘20 ülkenin vatandaşı’ olduğunu iddia etti.[kaynak belirtilmeli]

Kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Cravan, sanatı müzakere etmekten ziyade güçlü ve vurucu bir tarzla gözler önüne sermeye olan ilgisinden dolayı kendisini sıradışı ve bir sanat eleştirisi olarak tanıtır. Yeteneklerini boksör ve şarkıcı olarak sergilediği halk merasimleri ve şovlar düzenledi. Onun bu vurucu ve şok edici tarzı köklerini çoğunlukla aktif bir genç adamın (atlet, asker, gözalıcı bir sanatçı) çağdaş heveslerinden alsa da aslında kuvvetle dadaizme delalet eder.

1911 yılından 1915 yılına kadar 5 sayısı olan Maintenant! (“Şimdi!”) dergisini çıkarttı. Bu dergiler 1971 yılında Eric Osfeld tarafından J’etais Cigare adıyla “Le Desordre” isimli dadaist koleksiyon için bir araya getirildi[5] ve tekrar basıldı. Dergi bir duygu yaratmak için tasarlanmıştı ve 1912 yılı salon sanatları hakkındaki bir piyeste Marie Laurencin bir otoportresinin eleştirisini yapmıştı. Fakat onun kaba enerjik şiiri ve provokatif, anarşist dersleri ve umumi gösterileri (çoğunlukla sarhoş kavgasına döncek kadar bozulan) kendisine karşı Marcel Duchamp’ın, Francis Picabia’nın , Andre Breton’un ve diğer genç sanatçı ve entelektüellerin hayranlığını kazandırdı.

1.Dünya Savaşı başladıktan sonra, Cravan askeri hizmete alınmaktan kurtulmak için Paris’i terketti[5]. Kanarya Adalarında bir mola yerinde Cravan ve dünya şampiyonu Jack Johnson arasında, Cravan’ın Amerika’ya yolculuğuna para toplayabilmek için boks maçları düzenlendi. Maç için hazırlanan posterler Cravan’ı “Avrupa Şampiyonu” olarak tanıtarak seyirci çekmeye çalışıyordu. Cravan’ın kim olduğunu bilmeyen Johnson onu sağlam bir şekilde yendi ve otobiyografisinde Cravan’ın antrenmansız olabileceğini düşündüğünü belirtti.

Bu olay, daha sonraki sanatsal hareketlerde “kendini yeniden keşfeden kimse” felsefesinin arketip bir örneği olarak gösterildi ---- Cravan’ın, dünya şampiyonu olma konusunda hak iddia etmek için profesyonel bir boksör olmasına gerek yoktu. Onun kişisel tarzı, toplumsal karakterinin devamlı bir yeniden keşfini , böbürlenmelerini ve acımasız beyanlarını kapsıyordu. Oscar Wilde’ın yiğeni olmasından kaynaklanan gururu türlü muziplikler yaratıyordu. Cravan birçok belgeyi ve şiiri “Oscar Wilde” olarak yazdı ve imzaladı. 1913’te Maintenant’ta eniştesinin hala hayatta olduğunu ve Paris’te onu ziyaret ettiğini iddia eden bir makale yayınladı. Cravan ve Wilde hiç karşılaşmamış olmasına rağmen New York Times bu dedikoduyu yayınladı.

1914’te New York’a geldikten sonra şair Mina Loy’la tanıştı. Daha sonra Birleşik Devletler savaşa girdiği için, aynı nedenle 3 yıllığına Meksika’ya taşındı. 1918’teki evliliklerinden sonra, Meksika’dan Arjantin’e bir seyahat planladılar. Aynı gemide beraber gitmeye yetecek kadar paraları olmadığı için Loy normal gemi yolculuğuyla[6], Cravan’sa yelkenli bir teknede tek başına Arjantin’e doğru yola çıktı[7]. Cravan asla varamadı[8] ve sonraki günlerdeki bir fırtınayla yelkeninin alabora olup boğulduğu farzedilmektedir.[9]

Alıntı[değiştir | kaynağı değiştir]

“Ben ki biri keman çalsa yaşama hırsıyla dolar taşarım,kendimi zevkten öldürebilirim, bütün kadınlar için aşktan ölebilirim, bütün şehirler için gözyaşı dökebilirim, buradayım, çünkü hayata başka çözüm yolu yok.” ― Arthur Cravan

“Her büyük sanatçı, provokasyon duyusuna sahiptir ancak sadece moronlar için güzellik, sevimli şeylerde bulunur ― Arthur Cravan

Kaynak[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ William S. Rubin, Dada, Surrealism, and Their Heritage, (New York: The Museum of Modern Art, 1968), 245
  2. ^ Gabrielle Buffet-Picabia, “Arthur Cravan and American Dada,” trans. Maria Jolas, in The Dada Painters and Poets: An Anthology, ed. Robert Motherwell (New York: Wittenborn, Schultz, Inc., 1951), 14.
  3. ^ Rubin, Dada, Surrealism, and Their Heritage, 200
  4. ^ Hans Richter, Dada Art and Anti-Art, trans. David Britt (London: Thames & Hudson Ltd., 1965), 85.
  5. ^ a b Dictionnaire des Littératures de langue Francaise - Paris, Bordas, 1987, vol. 1, p.603
  6. ^ Buffet-Picabia, “Arthur Cravan and American Dada”, 17.
  7. ^ Richter, Dada Art and Anti-Art, 86.
  8. ^ Rubin, Dada, Surrealism, and Their Heritage, 200.
  9. ^ on his disappearance in Dictionnaire des Littératures de langue Francaise - Paris, Bordas, 1987, vol. 1, p.603