Antik Yunanistan'da kadın

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Kadın Antik Yunan'da ebedi küçük gibi görülmüştür; hiçbir yasal yetkisi yoktur. On beş yaşından itibaren babası tarafından evlendirilebilir. Asla bir mal edinemez. Eğitimi daha çok ev işleriyle ilgilidir.

Kendi odası, harem, erkeklerinkinden ayrıdır. Nadiren dışarı çıkar; dinsel bayramlarla aile bayramlarına gidişi dışındaki ev çıkışlarında kendisine hep eşlik edilir.

Ama yine de o, evinin hanımıdır ve de evin tüm işlerinden sorumludur. Örneğin, beslenme, konserve ve tuzlamalar, yün ve ketenin hazırlanması, post ve derilerin temizlenip terbiye edilmesi, giysi ve örtülerin dokunup yapılması, nakış işleri ... Çocukların bakımını da unutmamak gerekir. Ailenin annesi olarak kadın derin saygı görür ve manevi bir otoriteye sahiptir.

Mütevazı ailelerde kadın, elbette, hareme çekilerek yaşayacak değildir; ailenin ürünlerini agorada pazarlayan manav, balıkçı, çerçi vb. odur.

Sparta rejimi kadına önemli ölçüde özgürlük tanır. Öyle görünüyor ki MÖ.4.yüzyıldan itibaren yani Sparta'nın Atina'yı yenmesi sonunda kadınlar kamusal yaşamda daha aktif olmuşlardır.

Tapınmalarda ayini yöneten çoğunlukla erkektir, ama rahibelerde mevcuttur. Hatta thesmophorialar gibi bazı bayramlar rahibeler içindir. Diğer bayramlar da onlara açıktır. Hele, giz ayinlerine ve Dionysos bayramlarına kalabalıkça katılırlar.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Yunan ve Roma Mitolojisi (Colette Estin - Helene Laporte)