Aleksandr Glazunov

Aleksandr Konstantinoviç Glazunov Александр Константинович Глазунов
Aleksandr Glazunov Ressam:İlya Repin 1887
Doğum	10 Ağustos 1865 Sankt-Peterburg, Rusya
Ölüm	21 Mart 1936 (70 yaşında) Neuilly-sur-Seine, Fransa
Uğraş	Müzisyen, Besteci, Orkestra şefi, Müzik öğretmeni

Aleksandr Konstantinoviç Glazunov (Rusça:Александр Константинович Глазунов, Aleksandr Konstantinovič Glazunov; Fransızca: Glazounov; Almanca: Glasunow; d. 10 Ağustos 1865, Sankt-Peterburg, Rusya – ö. 21 Mart 1936, Neuilly-sur-Seine, Fransa), Rus besteci, müzik öğretmeni ve orkestra şefi. Çaykovski'den sonraki kuşağın en önemli Rus senfonik bestecisiydi. 100'den fazla müzik eseri besteledi ve bunların birçoğu günümüze kadar ulaşmıştır.

İlk yılları

Aleksandr Konstantinoviç Glazunov, Rus besteci, orkestra şefi ve eğitimcidir. Mily Balakirev’in piyano öğrencisi olan annesi tarafından yeteneği fark edilince Balakirev’e yönlendirilmiş; Balakirev’in tavsiyesi üzerine 1880 yılında Nikolay Rimski-Korsakov ile çalışmaya başlamıştır. Akıl hocası ve dostu Rimsky-Korsakov'un yardımıyla Alexander Borodin'in en ünlü eserlerinden bazılarını, özellikle de popüler Polovetsian Dansları'nı içeren Prens Igor operasını tamamladı.

Kariyeri ve eserleri

Glazunov’un Birinci Senfoni’sinin prömiyeri 1882 yılında Balakirev yönetiminde gerçekleştirilmiştir. Eserin gözden geçirilmiş versiyonu 1886'da, Glazunov'un ilerleyen yıllarda yönetiminde rol alacağı ünlü Belyayev müzik yayınevinin kurucusu, kereste tüccarı M. P. Belyayev tarafından basılmıştır.

Bestecilik kariyerine iki yaylı çalgılar dörtlüsü, Yunan halk ezgileri üzerine iki uvertür ve Stenka Razin adlı senfonik şiiri ile devam eden Glazunov, 1886 yılında İkinci Senfoni’sini tamamlamıştır. Sanatçı bu dönemde "Beşler" (Kudretli Küme) olarak bilinen milliyetçi grubun ilkelerine bağlı kalmış, ancak 1884’te Weimar ziyareti sırasında tanıştığı Franz Liszt'in stilinden de etkilenmiştir. İlerleyen yıllarda eserlerinde Richard Wagner ve Pyotr İlyiç Çaykovski’nin etkileri de belirginleşmiştir.

Glazunov'un en verimli dönemi kabul edilen 1890'larda; dördüncü, beşinci ve altıncı senfonileri ile Raymonda, Ruses d'amour ve Les Saisons (Mevsimler) baleleri öne çıkmaktadır. Besteci, La minör Keman Konçertosu’nu 1904'te, son tamamlanmış senfonisi olan sekizinci senfonisini ise 1906'da bitirmiştir.

Akademik hayatı ve son yılları

1899 yılından itibaren ders verdiği Sankt-Peterburg N.A. Rimsky-Korsakov Devlet Konservatuvarı'nda, 1906'dan 1928'e kadar, yöneticilik yaptı. Bu görevinde herkesin saygınlığını kazanan Glazunov'un tutucu görüşleri, zengin, renkli senfonileri, biçimselleştirilmiş baleleri olmasına karşın, çağdaş bestecilere sempati beslerdi. Konservatuvardaki köktenci öğretmen ve öğrencilerin konservatuvarın akademik geleneğini yok etmek konusunda yoğun baskıları altında kaldı.

1906'dan sonra büyük ölçekli eser üretiminde bir azalma görülse de; iki piyano konçertosu (1911 ve 1917), iki yaylı çalgılar dörtlüsü (1920 ve 1930), Konçerto-Ballata (1931) ve Saksafon Konçertosu (1934) gibi önemli eserlere imza atmıştır.

1917 Devrimi sonrası dönemde kendini giderek daha yalnız hisseden sanatçı, 1928'de bir iş gezisi için yurt dışına çıktı, bir daha Rusya'ya dönmedi. 1929-1930 yıllarında gerçekleştirdiği Amerika Birleşik Devletleri turnesinin ardından Paris’e yerleşmiştir.

1936 yılında Neuilly-sur-Seine, Fransa'da öldü.