Ak yanaklı sığırcık

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Ak yanaklı sığırcık
Mukudori 05z4384cs.jpg
Erişkin erkek (sol) ve dişi


Agari Endişe  (IUCN 3.1)[1]
Bilimsel Sınıflandırma
Kingdom: Animalia
Phylum: Chordata
Class: Aves
Order: Passeriformes
Family: Sturnidae
Genus: Spodiopsar
Species:
S. cineraceus
İkili adı
Spodiopsar cineraceus

Temminck, 1835
Spodiopsar cineraceus distribution.png
Eş anlamlılar

Sturnus cineraceus

Ak yanaklı sığırcık

Ak yanaklı sığırcık veya gri sığırcık (Spodiopsar cineraceus), sığırcıkgiller ailesinin bir üyesi olan ötücü bir kuş türüdür. Dağılım alanı iyi bilinen ve yaygın olan bu kuş olduğu doğu Asya'ya özgüdür. Genellikle, Spodiopsar cinsine yerleştirilir.

Betimleme[değiştir | kaynağı değiştir]

Japonya'da ak yanaklı sığırcık ve kırmızı gagalı sığırcık melezi. Japon Ornithology Dergisinin, Spodiopsar sericeus ve Spodiopsar cineraceus'a ilişkin melezlenme üzerine bir bildirisi bulunmaktadır.[2]

Ak yanaklı sığırcık 24 cm uzunluğundadır. Yetişkin erkek esas olarak koyu gri-kahverengidir ve solgun bir göbeği ve kıç boyunca beyazımsı bir şeridi bulunmaktadır. Baş siyahımsı olup yanaklar ve alın beyazımsıdır. Kuyruk kenarı beyazdır ve ikincil kanat tüylerinde beyaz işaretler vardır. Bacaklar soluk turuncu ve gaga turuncu olu gaganın ucu siyahtır. Yetişkin dişiler erkeklere benzer, ancak daha solgundur.

Yavruların soluk yanakları vardır ve kıçı kahverengidir, gagalarının ucu siyah değildir.

Yüksek sesli, tekdüze ötüşleri; bir dizi sert, çıtırtı notalardan oluşmaktadır.

Dağıtım ve ekoloji[değiştir | kaynağı değiştir]

Yeni tüylenmiş yavrular
(video) Ak yanaklı sığırcık beslenmekte; Japonya..

Üreme alanları orta ve kuzeydoğu Çin, Kore, Japonya ve güneydoğu Sibirya'yı kapsamaktadır. Kışın daha soğuk bölgelerden gelen kuşlar güneye güney ve doğu Çin, Güney Kore, güney Japonya, Tayvan ve kuzey Vietnam'a göç eder ve yolundan sapmış kuşlar Filipinler, Tayland ve Myanmar'a ulaşır. Homer, Alaska'dan 1998'de bir gemi ile gelen bir kayıt bulunmaktadır (West 2002).

Ormanlık alan, tarım arazisi ve açık alanlarda yaşamaktadır ve ayrıca kentsel alanlardaki parklara ve bahçelere uyum sağlam ıştır. En çok ovalarda ve düzlük alanlarda yaygındır (Japonya'da genellikle 700 m'nin altında).

Meyve ve danaburnu gibi böcekleri kapsayan çeşitli bir beslenme düzeni bulunmaktadır.

Üreme mevsimi Mart'tan Temmuz'a kadar sürmektedir ve genellikle bu süre zarfında iki dönemde yumurtlamaktadır. Yuva, ağaç ya da binanın deliğinde ya da hazır yuvada (folluklarda) kurulmuştur. Dört ila dokuz yumurta yumurtlanır ve 14 ila 15 gün kuluçkaya yatılır. Genç kuşların tüylenmesi yumurtadan çıktıktan sonra 13 ila 15 gün sürmektedir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ BirdLife International (2012). "Sturnus cineraceus" 2 Haziran 2018 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.. IUCN Red List of Threatened Species. 2012. Retrieved 26 November 2013.
  2. ^ "A record of interspecific hybridization of the Grey Starling Sturnus cineraceus and the Red-billed Starling Sturnus sericeus in Sukumo, Kochi Prefecture". J-STAGE. Japanese Journal of Orinthology. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2015. 

Konuyla ilgili yayınlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Brazil, Mark A. & Yabuuchi, Masayuki (1991): The Birds of Japan. Christopher Helm, London. 1-56098-030-3
  • Jønsson, Knud A. & Fjeldså, Jon (2006): A phylogenetic supertree of oscine passerine birds (Aves: Passeri). Zool. Scripta 35(2): 149–186. DOI:10.1111/j.1463-6409.2006.00221.x (HTML abstract)
  • MacKinnon, John Ramsay, Phillipps, Karen & He, Fen-qi (2000): A Field Guide to the Birds of China. Oxford University Press. 0-19-854940-7
  • Robson, Craig(2002): A guide to the birds of Southeast Asia: Thailand, Peninsular Malaysia, Singapore, Myanmar, Laos, Vietnam, Cambodia. New Holland, London. 1-85368-313-2
  • West, George C. (2002): A Birder's Guide to Alaska. American Birding Association. 1-878788-19-1
  • Zuccon, Dario; Cibois, Anne; Pasquet, Eric & Ericson, Per G.P. (2006): Nuclear and mitochondrial sequence data reveal the major lineages of starlings, mynas and related taxa. Molecular Phylogenetics and Evolution 41(2): 333–344. DOI:10.1016/j.ympev.2006.05.007 PubMed (HTML abstract)(HTML özeti)

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]