Akıl Kültü

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Jump to navigation Jump to search

Akıl kültü (Fransızca: Culte de la Raison), Fransız İhtilali'nin ardından 1792-1794 yılları arasındaki belirsizlik döneminde Jacques Hébert ve devrimci arkadaşları tarafından seküler ve tanrıyı reddeden bir görüş olarak geliştirildi. Bu dönemde Katolik ayinleri yasaklanarak kiliseler "akıl tapınaklarına" dönüştürüldü.[1]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Roberts, J. M. (2010). İstanbul: İnkılâp Kitabevi. ss. 426. ISBN 9789751030467.