İtaat

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

İtaat kelimesi (Ar. إِطَاعَة) birine uymaktan kaynaklanır ve sırf dışa yansıyan davranıştan içten gelen bir tutumdur.
İtaat, prensip olarak emir veyâ yasaklara uymaktır. İtaat, bir otoritenin isteklerine boyun eğmek, bir emire uymak, bir talebi yerine getirmek veya yasaklanan bir şeyi terk etmektir. Otorite, genelde bir kişi veyâ birlik olursa da iknâ eden bir ide, bir tanrı veyâ kişinin vicdânı olabilir.

  1. Askerî itaat:
  2. Çocuksu itaat:
  3. Dayanışık itaat:
  4. Sosyolojik itaat:
  5. Bir norma karşı hür itaat: Bunlar iyi olarak kabul görmüş kurallardır (örn. on emir)[1]. Bununla benzeşen itaat türleri
  6. Tarîkat veyâ manastır türü cemiyetlerdeki itaat
  7. Kişisel disiplin
  8. Önden giden itaat
  9. Körü körüne itaat

İtaatın zıddı itaatsizliktir.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]