Çocuk fuhuşu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Fuhuş yapan hamile bir çocuk, Londra, 1871.

Çocuk fuhuşu, cinsel rüşt yaşı sınırının altında reşit olmayan bireyin mali kazanç karşılığında cinsel faaliyetlerde bulunması veya zorlanılmasıdır. Genellikle yaşı küçük olan bireyin yaşı büyük kişilerle yaşadığı yasal olmayan cinsel ilişkinin adlandırılışıdır. Bu durum yasalar çevresinde birçok ülkede çocuğun ceza ehliyeti göz önüne alınarak suç teşkil ettiğinden ağır ceza ve yaptırımlar uygulanmaktadır.

Çocuk bedeninden haz alan kişiler çocuğu pazarlayan ve çocuğun tutumunu ile davranışlarını denetleyen bir pezevenkin denetiminde bu tür ilişkilere girebilir.

Odak bölgeler[değiştir | kaynağı değiştir]

Bulundukları ülkenin yasalarının çocuk istismar ve fuhuşuna karşı uyguladığı ağır cezaların varlığından ötürü özellikle gelişmemiş ülkelerde çocuk seks turizmi yaygındır. UNICEF'in yayınladığı rapora göre Asya'da; Filipinler, Tayland, Sri Lanka, Vietnam, Kamboçya, Karayipler'de; Dominik Cumhuriyeti, Küba, Brezilya, Güney ve Batı Afrika'da; Kenya, Güney Afrika'nın yanı sıra Doğu Avrupa'da da yaygın olmakla birlikte, birlik fuhuşa zorlanan 60 bin Taylandlı çocuğa yardım etme kararı almış, çocuk fuhuşunu gündemine almıştır.[1]

Birçok ülkede "çocuk", "fuhuş" ve "zorlama" tanımlamaları adı altında çocuk istismarı yasalarla engellenmeye çalışılmaktadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 34. maddesinde şöyle bahsedilmektedir;

Taraf Devletler, çocuğu, her türlü cinsel sömürüye ve cinsel suistimale karşı koruma güvencesi verirler. Bu amaçla Taraf Devletler özellikle;
  • a) Çocuğun yasadışı bir cinsel faaliyete girişmek üzere kandırılması veya zorlanmasını;
  • b) Çocukların, fuhuş, ya da diğer yasadışı cinsel faaliyette bulundurularak sömürülmesini;
  • c) Çocukların pornografik nitelikli gösterilerde ve malzemede kullanılarak sömürülmesini,

önlemek amacıyla ulusal düzeyde ve ikili ile çok taraflı ilişkilerde gerekli her türlü önlemi alırlar.[2]

Türkiye de çocuk fuhuşu[değiştir | kaynağı değiştir]

Yapılan araştırmalara göre Türkiye’de 42 bin çocuk sokakta yaşamakta, sokakta yaşayan çocukların yüzde 37’si Doğu ve Güneydoğu Anadolu’dan göç etmiş olup, çocukların yüzde 11’i hiç okula gitmemiş ve yüzde 52’si de madde bağımlısıdır.[3] Adalet Bakanlığı’nın verilerine göre çocuklara karşı işlenen cinsel taciz, saldırı ve istismar suçları ile ilgili davaların sayısı, 2009 yılında 13 bin 812 iken 2010 yılında 17 bin 241 ve 2011 yılında ise 18 bin 334 olmuş, bu da 2011 yılındaki toplam 24 bin cinsel saldırı suçunun yaklaşık yüzde 70’idir. 7 bin 610 sanık hakkında 15 yaşın altındaki çocuğa tecavüz ve 4 bin 903 sanık hakkında çocuğa cinsel istismar, 1759 sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçlaması bulunmaktadır. Bu dosyaların 2 bin 13’ünde, yapılan incelemede çocukların ruh sağlığının bozulduğu tespit edildi. Çocukların fuhuşta kullanıldığı olaylar nedeniyle 2009’da 812, 2010’da 764, 2011’de 672 dava açılmıştır.[4]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Çocuk fuhuşu BM gündeminde NTVMSNBC. Yayın tarihi: 3 Ağustos 2012
  2. ^ Çocuk Haklarına Dair Sözleşme Emniyet Genel Müdürlüğü Asayiş Dairesi Başkanlığı. Erişim tarihi: 27 Aralık 2012
  3. ^ Türkiye’de çocukların hali kötü NTVMSNBC. Yayın tarihi: 21 Kasım 2007 Çarşamba
  4. ^ Son yıllarda artan tecavüz olayları hakkında ne düşüyorsunuz?