Yatağan, Serinhisar

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Yatağan Serinhisar ilçesina bağlı; ilçeye 10 km mesafede 4.474 nüfuslu, bir beldedir.

Coğrafi Konum[değiştir | kaynağı değiştir]

Yatağan, Denizli ili sınırları içinde bulunmaktadır. Yerleşke Çal Dağı'nın güney eteklerine kurulmuş, kuzeyinde Çal Dağları, kuzeydoğuda Elma Dağı, kuzeybatıda 2571 rakımlı Honaz Dağı ve Kara doru tepeleri, güneyde ise Acıpayam Ovası ile çevrilidir. Kasaba toprakları %60 ormanlık, %13 yayla, %27 ovadır. [kaynak belirtilmeli] Tarımsal arazilerin % 25'i sulanabilir,%75'i sulanamayan arazi olmakla birlikte meraların bir kısmı yayla olarak kullanılmaktadır, diğer kalan kısımları da ormanla kaplıdır. İklim ve bitki örtüsü olarak; Akdeniz iklimi ve karasal iklim hakimdir. Yazları sıcak ve kurak, kışları sert ye soğuk geçen karasal iklim hüküm sürmektedir. Ortalama olarak bir m2'ye 325 m3 yağmur yağar. Kar yağışı normal olup, sıcaklık 35 santigrat derece ile 7 santigrat derece arasında seyreder. Kasaba merkezi; 585-09 Nolu karayoluna (Denizli-Antalya) 7 km mesafade, Serinhisar ilçesine 7 km, Denizli’ye 42 km mesafede kurulmuş olup rakım 950 m’dir.

İdari yapı[değiştir | kaynağı değiştir]

Kasaba ilk olarak 1927 yılında belediyelik unvanını almıştır. Ancak daha sonra tekrar belediyeliği kaldırılmıştır. [kaynak belirtilmeli] Günümüz idari yapılanmasındaki Belediyelik ise 1955 yılında o dönemin muhtarı, kurucu Belediye Başkanı İsa Tunçbilek tarafından kurulmuş, vefat ettiği 1971 yılına kadar devam ettiği Belediye Başkanlık görevine daha sonra sırasıyla Ömer Baykara, Mehmet Öztürk, Ali Güngör, Tuncer Tunçbilek, Nevzat Şenel devam etmişlerdir. 29 Mart 2009 seçimleri neticesinde tekrar göreve gelen Tuncer Tunçbilek tekrar Belediye Başkanı olmuştur. Yatağan'da yukarı ve aşağı mahalle olarak iki muhtarlık idaresi varken 1994 yılında Belediye Başkanı olarak göreve gelen Tuncer Tunçbilek döneminde muhtarlık sayısı dört'e çıkarılmış ( Hüsnü Akşit - Remzi Şenel - İsa Tunçbilek ve Baha Akşit mahalleleri ) ve halen aynı idari yapı ile yürütülmektedir.[kaynak belirtilmeli]

Demografik - Ekonomik Yapı[değiştir | kaynağı değiştir]

1997 yılı nüfus sayımına göre kasaba nüfusu 4474'tür. Halkın geçim kaynağı olarak demircilik ve çeşitli kesici el aletleri sanatına bağlı olmakla birlikte tarım ürünleri de etkin bir konumdadır. Kasaba sınırları içinde ki ovalık tarım arazilerinin %25'i sulanabilir konumdadır ve bu arazilerde meyvecilik, sebzecilik, bağcılık, tütün yetiştiriciliği ve son zamanlarda da kültür mantarı yetiştiriciliği yapılmaktadır.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Beldenin kuruluşunda akıncı beylerinden Osman (Yatağan baba adıyla bilinmektedir) isimli şahıs, zamanın Konya sultanı tarafından yörenin fethi için görevlendirilmiştir.[kaynak belirtilmeli] Bölgenin hakimiyeti 1429 yılına dek yöredeki Türkmen beylikleri idaresinde olsa da 1429 yılında Osmanlı idaresine girmiştir. [kaynak belirtilmeli]Tarihsel açıdan bu dönemde yöredeki demircilik önem kazanmış ve İstanbul'un fethinde kullanılmak üzere yatağan adlı bıçaklar yapılmıştır, ayrıca yine İstanbul'un fethinde kullanılmak üzere barut imal edilmiştir. [kaynak belirtilmeli]Ancak bu dönemden sonra önemi azalan yöre hakkında Osmanlı kaynaklarında rastlanan bilgiler günlük zaptiye bilgilerinden öteye geçmemekle birlikte 18. ve 19. yüzyıllarda beldedeki medrese önem kazanmıştır.[kaynak belirtilmeli]

Beldenin ekonomik olarak yükünü oluşturan bıçakçılık ile ilgili el işi ürünlerin pazarlanması için kooperatifler (Türkiye'nin üçüncü kooperatifi 1951 yılında kurulmuştur) [kaynak belirtilmeli] ve yine ortak kullanım atölyelerinin üçüncüsü 1995 yılında kurularak dönemlerinin teknolojileri getirilmiş ve ayrıca bu mesleğe katkı sağlamak amacıyla bir EML (Endüstri Meslek Lisesi) kurulmuştur [kaynak belirtilmeli] ve son 15 yılda da beldenin ve ürünlerin tanıtımı için festival düzenlenmektedir. Festival alanı olarak ise Kefe Yaylası kullanılmaktadır.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]