Tıbb-ı nebevi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Tıbb-ı nebevi ya da Nebevî tıp (Arapça: الطب النبوي Peygamber tıbbı), İslam peygamberi Muhammed bin Abdullah'ın tıp ile ilgili hadis'lerini kaynak alan İslam bilimidir. İnsan sağlığının korunmasında, tedavi ve tedavi araçlarının nasıl uygulanacağı konusunda peygamberin tavsiye ve uygulamalarını dikkate alır.

Tıbbı Nebevinin konuları[değiştir | kaynağı değiştir]

Hadislerde hacamat, çörek otu, misvak, bal şerbeti ve yakma gibi tedavi yöntemlerini içermektedir.

İlgili Hadisler[değiştir | kaynağı değiştir]

Hadisler Muhammed'in ölümünü takip eden birkaç asırlık dönemde sözlü olarak dolaşan ve bir rivayet zinciri ile Muhammed'e isnad edilen sözlerden oluşur. Sözlerin aidiyet sorunu ve dini değeri baştan beri islam bilginleri arasında tartışılagelmekte olan bir konudur.

  • "Sinek bir kanadında hastalık, diğer kanadında şifa taşıyor."[1],
  • "Sen kalp hastası bir kişisin..., ...Medine'nin acve hurmasından alsın, çekirdekleriyle birlikte döğsün, sonra onları içirsin".,[2]
  • "Çörek otunda ölüm dışında bütün hastalıkların devası bulunur'"[3]
  • "Karamsar insan kendini hasta eder!".[kaynak belirtilmeli]

Günümüzdeki Tıbb-ı Nebevi ile ilgili çalışmalar oruç gibi ibadetlerin beden ve ruh (nefs) üzerindeki etkileri ve peygamberin tavsiye ettiği besinlerin modern tıp ile araştırılması şeklindedir.[4]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ El-Buhari, Tıbb, 20; Müslim, Eşribe, 157.
  2. ^ Ebu Davud, Tıbb, 12
  3. ^ Şablon:Npsn"71". Sahih Bukhari. 7. 592. http://www.sahih-bukhari.com/Pages/Bukhari_7_71.php. 
  4. ^ Tekineş, Ayhan (1998/1). "Alternatif İslami Tıp "Tıbb-ı Nebevi"". ss. 62.