Son Akşam Yemeği (tablo)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Son Akşam Yemeği, Leonardo da Vinci

Son Akşam Yemeği ya da Son Yemek (İngilizce: The Last Supper, İtalyanca: Il Cenacolo or L'Ultima Cena), 15. yüzyılda Milano'da Leonardo da Vinci tarafından Duke Lodovico Sforza'nın isteği üzerine yapılmış fresktir.

Hıristiyan inanışına göre, İsa Mesih'in Romalı askerlerce tutuklanmasından bir gün önce (Pesah Günü öncesi) Havarileriyle yediği son akşam yemeğini ifade eder.

Bu yemek sırasında yaptığı konuşmanın uzunca anlatıldığı Yuhanna Kitabı'nda İsa Mesih onlara, kendisi aralarından ayrıldıktan sonra gelecek olan Paraklit'le teselli bulmalarını söyler. Son Akşam Yemeği, Rönesans ressamlarınca çokca işlenen bir konu olmuştur. Bu eserlerin içinde en bilineni Leonardo da Vinci'nin yaptığı resimdir. Resim, Milano yakınlarındaki Santa Maria Dele Grazie'nin duvarına yapılmış ve bu gün oldukça yıpranmıştır.Leonardo'nun Mona Lisa'dan sonra en ünlü eseridir.

Son Akşam Yemeği'inde İsa ve Havarileri Kutsal Kase'den şarap içiyorlar ve ekmek yiyorlardı. Ancak resimde kâse ve şaraplı ekmek görülmemesi Hıristiyan dünyasında yıllardır tartışma konusu olmuştur.

Resmin kurgusu büyük bir anakronizm sorununu içinde barındırır. Yaşadığı tarih itibarı ile İsa Peygamber ve havarilerinin masada oturarak yemek yemeleri mümkün değildir. Masa etrafına konulan sandalyeler ve bu düzenekte yemek yeme çok sonraki zamanlarda yerleşmiş bir gelenektir.

Da Vinci'nin şifresi kitabına göre İsa'nın solundaki kadın Magdalalı Meryemdir ve kalça kısımlarından birleşmişlerdir ikisinin arasında kocaman bir V yani paganların kadın sembolü bulunmaktadır ve giysileride birbirlerinin simetrisidir. Ayrıca oluşan v şekli kutsal kaseyi tanımlamaktadır yani kutsal kase v şeklindeydi.

Kitaba göre İsa`nın Magdalalı Meryemden çoçuğu olmuştur.Yine kitaba gore Magdalali Meryem,Isa'nin sag diger tarafina gectiginde kocaman bir ters V yani paganlarin erkek sembolu ortaya cikmaktadir.