Nazgûl

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Bir Nazgul.

"Nazgûl"lar, J. R. R. Tolkien'in kurgusal Orta Dünya evreninde Sauron'un en şeytani hizmetkarları olan hayaletlerdir. Söz kökeni, Kara Dil'de nazg (yüzük) ve gûl (hayalet, tayf) sözleridir. Bu yüzden kendilerine Yüzüktayfları denilir. Diğer adları, Kara Süvariler, Dokuz Süvari ya da kısaca Dokuzlardır.

Dokuzlar, Sauron'un gücünün hayranlığına kapılarak onun buyruğuna girmiş ve her birine verilen güç yüzükleriyle, Sauron'un parmağındaki Tek Yüzük'ün boyunduruğuna girmiş ölümsüz insan krallarıdır. Kendilerinden, ilk kez 1954-1955'te yayınlanan Yüzüklerin Efendisi’nde bahsedilmiştir. Kitapta Dokuzlar, "Sauron'un en korkunç hizmetkârları" olarak anılır.

Başlarında Angmarlı Cadı Kral vardır. Rivayete göre, aralarında Cadı Kral'ın da olduğu üç tanesi Númenor kökenli krallardır. Kullandıkları silahlar fiziksel olarak bir üstünlüğe sahip değildir, asıl güçlerini dolaylarına yaydıkları korku, zehirli solukları, duyulduğunda korku ve cılızlığa yol açan çığlıkları ve korku salmaya yönelik karanlık sihirleridir. Tolkien bir mektubunda onlar hakkında şöyle demiştir:

Korkusuz olanlara karşı üstünlük sağlayabilecekleri bir fiziksel güçleri yoktur, ancak sahip oldukları dehşet ve korku, karanlıkta inanılmaz derecede artar.


Kaynakça ve notlar[değiştir | kaynağı değiştir]