Meister Eckhart

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Eckhart von Hochheim (12601328) adıyla ve daha yaygın ifadesiyle Meister Eckhart olarak bilinen Alman teolog, filozof ve mistik. Meister, Paris'de aldığı akademik ünvanı göstermektedir. Hayatının sonlarına doğru Papa XXII. Yuhannes tarafından sapkınlıkla suçlandı. Eckhart ya hata ettiğini kabul ettiği ya da yazılarının arkasındaki mantığı açıkladığı için yakılmamış ancak mahkemesi sonuçlanmadan ölmüştür.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Meister Eckhart olarak bilinen Dominiken teolog yaklaşık 1260'larda Thuringia'nın Alman bölgesinde muhtemelen Tambach köyünde hakkında çok az bilgi sahibi olunan, asil ve arazi sahibi bir ailede dünyaya geldi. Vaftiz ismi Eckhart, soyadı von Hochheim idi.

Eckhart, Erfurt'da Dominiken tarikatına katıldı. Çalışmalarına Cologne'de devam etti.

Görüşleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Eckhart kendisini hem ortaçağ bilgin Latincesi hem de Yüksek Almanca ile ifade etmiştir. Risalelerinde latince, vaazlarında Almanca kullanmıştır.

Eckhart, Dominiken Tarikatı üyesi olan ve teknik anlamda Thomist olmasına rağmen ortaçağın en etkili Hristiyan Neoplatonistiydi ve kendisinden sonraki büyük Alman filozoflarını eserleriyle etkilemişti.

Eckhart'ın görüşleri yaygın Hristiyan skolastisizminden farklılık arzetmekteydi. O, yaratılışın neoplatonik Bir'den südur ettiğini kabul ediyordu. Diğer bir farklılığı da Uluhiyet (God) ile Zât (Godhead) arasında yaptığı cesur ayrımdı. Hayatının sonlarına doğru Hristiyan ortodoksisine uymayan görüşleri sebebiyle suçlanmış ancak hakkında hüküm verilmeden ölmüştü. Eckhart kendisini ölünceye kadar Roma Katolik Kilisesinin itaatkar çocuğu olarak görmüştür.

Dini yabancılaşmayı aşmak ve madde-ruh dünyasının aktüellerinden kurtulmak isteyen mistizmin en büyük kalelerinden Eckhart'a uğramalıdır. O, Tasavvufdaki Kutublardan Hasan Şazeli'nin iman aşamasına tekabül eden söze dökülemez başka bir fena makamını aynı eksen üzerinde kazanmıştır. Aynı sözler ve aynı kavrayışla. Gelenekten beslenip geleneğe eklemlenen dini normalin normal olmayan muhakemesinin yetersizliğini ve içeriden bir göz olarak içkin hesaplar adına uluhiyetin bilinçaltında asla gerçekleşemeyecek bir sentezini yapma girişiminin imkânsızlığını orta yere koymuştur.

Tercüme ve yorumlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Meister Eckhart: A Modern Translation, trans. Raymond B. Blakney, New York: Harper and Row, 1941, ISBN 0-06-130008-X, about one-half the works including treatises, 28 sermons, Defense against heresy
  • Meister Eckhart, The Essential Sermons, Commentaries, Treatises and Defense, trans. and ed. by Bernard McGinn and Edmund Colledge, New York: Paulist Press, 1981.
  • Meister Eckhart: Teacher and Preacher, trans. and ed. by Bernard McGinn and Frank Tobin, New York and London: Paulist Press / SPCK, 1987.
  • Meister Eckhart, Sermons and Treatises, trans. by M. O'C. Walshe, 3 vols., Longmead, Shaftesbury, Dorset: Element Books, 1987.
  • James Midgely Clark, Meister Eckhart: An Introduction to the Study of His Works with an Anthology of His Sermons, Edinburgh: Thomas Nelson, 1957.
  • James M. Clark and John V. Skinner, eds. and trans., Treatises and Sermons of Meister Eckhart, New York: Octagon Books, 1983. (Reprint of Harper and Row ed., 1958.)
  • Meister Eckhart: Selected Writings, ed. and trans. by Oliver Davies, London: Penguin, 1994.
  • C. de B. Evans, Meister Eckhart by Franz Pfeiffer, 2 vols., London: Watkins, 1924 and 1931.
  • Ursula Fleming, Meister Eckhart: The Man from whom God Hid Nothing, Leominster, Herefordshire: Gracewing, 1995.
  • Matthew Fox, O.P., ed., Breakthrough: Meister Eckhart's Creation Spirituality in New Translation, Garden City, NY: Doubleday, 1980.
  • Armand Maurer, ed., Master Eckhart: Parisian Questions and Prologues, Toronto, Canada: Pontifical Institute of Medieval Studies, 1974.
  • Reiner Schürmann, Meister Eckhart: Mystic and Philosopher, Bloomington: Indiana University Press, 1978.
  • Shizuteru Ueda, Die Gottesgeburt in der Seele und der Durchbruch zur Gottheit. Die mystische Anthropologie Meister Eckharts und ihre Konfrontation mit der Mystik des Zen-Buddhismus, Gütersloh: Mohn, 1965.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]