Mâlik

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Mâlik (Arapça مالك), Arapça bir kelime olup, "Mülk" kökünden türemiştir ve "bir mülke sahip olan" anlamını taşır. İslam inancında Mâlik cehennem'in yöneticisi olan meleğin ismidir. Kur'an'daki bu anlamdaki tek kullanımında, günahkârlar Mâlik'e, Allah'ın kendilerini yok etmesini isteyerek seslenirler, ancak orada sürekli kalacakları cevabı ile karşılaşırlar [1].

Ayrıca Mâlikü'l-Mülk şeklinde, "Dünya ve Âhiretin mülkü, yalnız ve mutlak olarak kendisinin olan" anlamında, Allah'ın adları'ndan biri olarak da geçer.

Etimoloji[değiştir | kaynağı değiştir]

Semitik dillerde ve Türkçede kullanılan melek İbranice "m l k" kökünden gelir.[2]

Melek, malik, mülk, malik’ül mülk, memlük gibi kelimelerin köken aldığı "m l k"’in İsraillilerin komşuları olan Ammon’luların tanrısı Molek (molech, moloch)’in isminden türetildiği düşünülür. Bu ilişki cehennem bekçisi malik açısından düşünüldüğünde daha açıktır.[3] Buna göre Molek'e çocukların kurban olarak sunulduğu Hinnom vadisi (Ge be Hinnom) cehenneme, Molek ise Malik'e dönüşmüştür.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Zuhruf Suresi 77. ayet
  2. ^ http://www.answering-islam.org/Books/Jeffery/Vocabulary/part23.htm.
  3. ^ http://en.wikipedia.org/wiki/Moloch