Kitab-ı Mukaddes

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Hıristiyanlık
Christian cross.svg

Kitab-ı Mukaddes; Eski Antlaşma ve Yeni Antlaşma'yı kapsayan, Hıristiyan inanışının temelini oluşturan ve Hıristiyanlarca kutsal sayılan kitaptır. Kitab-ı Mukaddes'in 2001 yılında yayımlanan Türkçe çevirisi (Yeni Çeviri) Kutsal Kitap olarak adlandırılmıştır. Kutsal Kitap, bir önceki çeviriye göre daha güncel Türkçedir.

İncil yaygın olarak tüm zamanların en çok satan kitap olarak kabul edilir, 100 milyon kopya yıllık satış tahmini olup, özellikle ilk kitlesel basılı kitap oldu Batı'da, edebiyat ve tarih üzerinde büyük bir etkisi olmuştur.[1][2][3]

İncil[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: İncil

Yeni Antlaşma'nın ilk dört kitabına verilen addır. Matta, Markos, Luka ve Yuhanna tarafından yazılmış olduğuna inanılan İnciller İsa'nın yaşamını farklı yönlerden ele alırlar. İncil sözcüğü bazen Yeni Antlaşma anlamında da kullanılır.

Türkçede İncil sözcüğü Kitab-ı Mukaddes (tamamı) anlamında da kullanılır.[kaynak belirtilmeli]

Eski Ahit[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Eski Ahit

Kitab-ı Mukaddes'in ilk kısmı Eski Ahit ya da Eski Antlaşma olarak adlandırılır. 39 bölümden oluşur. Tevrat ve Zebur'u da kapsar.

Yahudilerin kutsal kitaplarından Tanah ile bölüm adları ve sınıflandırmalar hariç hemen hemen aynıdır. Eski Ahit, İsa'nın doğumundan önceki çok uzun bir zaman diliminde Yahudi peygamberleri, din adamları ve alimleri tarafından yazılmıştır. Bu bölümde İsa veya Meryem'den bahsedilmez.

Yahudi kutsal metinlerinden oluşmuş Tanah'ın Hristiyanlıkta Eski Ahit olarak adandırılmasının nedeni, Tanrı'nın İsa ile yaptığına inanılan antlaşmadan (ahit) asırlar önce Musa ile Sina Dağı'nda yaptığına inanılan antlaşmadır. Yahudiler Tanah'ın Eski Antlaşma olarak anılmasını uygun bulmazlar.

Yeni Ahit[değiştir | kaynağı değiştir]

Ana madde: Yeni Ahit

Kitab-ı Mukaddes'in ikinci bölümünü oluşturan Yeni Ahit ise, İsa'nın sağlığında ve/veya ölümünden sonra Havariler, Hıristiyan din adamları ve alimleri tarafından yazılmıştır. 27 bölümden oluşur. Hıristiyan alimlerince kanonik kabul edilen Matta, Markos, Luka ve Yuhanna İncil'leri Yeni Ahit'in ilk dört bölümünü oluşturur.

Hıristiyanlar Tanrı'nın Musa ile yaptığı antlaşmadan yüzlerce yıl sonra, İsa ile yeni bir antlaşma yaptığına inanırlar. Bu nedenle Kitab-ı Mukaddes'in İsa'dan bahseden ikinci bölümünü Yeni Ahit olarak adlandırırlar. Bununla birlikte Yahudiler ikinci bir antlaşmayı kabul etmez, Tanah'ın Eski Ahit olarak adlandırılmasını uygun bulmaz ve bu ismi kullanmazlar.

Çeviriler[değiştir | kaynağı değiştir]

Kitab-ı Mukaddes'in en önemli çevirilerinden, «kilise atası» Jerom'un yaptığı ve Katolik Kilisesi içinde yüzyıllarca kanonik olarak kullanılmış olan Vulgata adı verilen Latince sürümüdür. Martin Luther ilk olarak bu metinden değil, İbranice ve Yunanca orijinal metninden halkın anlayabileceği Almanca bir çeviri yapmıştır. En ünlü İngilizce çevirisinin adı 1611 tarihli King James Sürümü'dür. Bu çeviri, bazı Hıristiyan inanırlarca hâlâ 'hatasız' olarak kabul edilmekte olup, referans olarak kullanılmaktadır.

Eski Ahit'in bölümleri:


Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]