Hamzalı, Görele

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Hamzalı
—  Köy  —
Giresun in Turkey.svg
Ülke Türkiye Türkiye
Coğrafi bölge Karadeniz Bölgesi
İl Giresun
İlçe Görele
Nüfus (2000)[1]
 - Toplam 632
Zaman dilimi DAZD (+2)
 - Yaz (YSU) DAYZD (+3)
İl alan kodu 454
İl plaka kodu 28
Posta kodu 28800
İnternet sitesi: [2]

Hamzalı, Giresun ilinin Görele ilçesine bağlı bir köydür.

Hamzalı Köyü Giresun ili Görele İlçesi Kırıklı Beldesi'ne bağlı, sahilden 11 km içerde yer alan bir köydür. 2006 yılının başlarında Kırıklı beldesine dahil olmuştur. Belde Belediyesine dahil olduktan sonra Hamzalı mahallesi adını almıştır.

Köy aşağı Hamzalı (Güney Mahalle) ve Dağhamza olarak iki mahalleye ayrılmış durumda iken daha sonradan Dağhamza mahallesi ayrılmış ve bu mahalleden Yeşildere Köyü oluşmuştur. Ayrılmadan sonra aşağı Hamzalı (Güney Mahalle) Hamzalı Köyü olarak kaldı.

Köyün doğusunda Kirse Tepesi (Koyun Hazma Köyü) Batısında Dere (Çavuşlu deresini oluşturan derenin bir kolu) Kuzeyinde Çalış Köyü, Güneyinde ise Şenlik Köyü, Beşirli Köyü ve Eserli Köyü yer almaktadır.

Köyün kuruluşu kesin olmamakla birlikte çağatay'in Trabzon ve civarında kurulu bulunan çağatay imparatorluğu'nu 1461 yılında alarak Osmanlı topraklarına kattığı tarihe rastlar. Bu tarihe rastladığını gösteren tek kanıt köyün en eski mezarlığı olan derenin üzerindeki mezarlıkta bulunan caminin kapısında yazılı bu caminin hangi tarihte inşa edildiği gösteren 1469 tarihidir.

Hamzalı Köyü ve bağlı bulunduğu Görele ilçesi Giresun iline bağlanmadan önce Trabzon iline bağlı idi.

Trabzon bölgesinde en yoğun konar-göçer yerleşmeleri 13.yüzyıl başlarında gerçekleşmiştir. Yerleşme 13. yüzyıl başlarından itibaren denizden değil dağ-yayla üzerinden doğudan geldiği bu gelenlerin Azerbaycan yolunu izlediği, Çepni denen konar-göçer Türk boyları olduğu kimi yer adlarının incelenmesinden anlaşılmaktadır. Örneğin Göl, Oba vb.

1461’den sonra Trabzon yöresine Doğu Anadolu’dan bir takım Müslüman toplulukların göçtürülüp yerleştirildiğini de tarih kaynaklarından bilinmektedir. Bazı kaynaklara göre ise bu göçlerin Ortaçağ boyunca sürdüğü yazmaktadır.

Yine Kimi kaynaklara göre, Trabzon ve yöresinde ise Osmanlılardan çok önce Türklerin yerleşmiş olduğu yazmaktadır. Nitekim 1073-1074 yıllarında Trabzon dolaylarında Türkler vardı. (Osmanlılardan önce Anadolu’da Türkler Claude Cahen, Çeviri Yıldız Meram;1984,s.89). Bu yerleşmenin yerini kesinlikle belirtme olanağı yoktur.

Kesin olarak belli olmamakla birlikte köy halkının bu yerleşme dönemlerinde gelip yerleştikleri kabul edilir. Halkı Kurtuluş Savaşı döneminde Giresun’da kurulan gönüllü alaya asker olarak gidenleri olmuş, Çanakkale ve Doğu cephelerinde kayıplar vermişlerdir.

Köyün nüfusunu oluşturan başlıca sülaleler:Dursunlu (DURSUN) Gabagil (Kaya), Tıngırlı (TINGIR) Şerifgil(Tınkır), Topalugil (Ekiz), Tokaçlı (Tokaç), Sevindikli (Sevindik), Hamzagil (Hamza), Keçecigil (Keçeci), Gamberli (Kanber), Mandallı (Mandal), Kırcalı (Kırca), Ellazgil (Cin),Tangazlı (Taşçı) DEVECİ(DEVECİLİ)

Geçim kaynaklarının kısıtlılığı nedeniyle nüfusunun büyük bölümünü göç vermiştir; göç alan illerin başında İstanbul, Ankara, Zonguldak, Samsun, İzmit, Sakarya ve Bursa gelmektedir. Avrupa ülkelerine de gidenler olmuş, bunların gittiği ülkeler ise başta Almanya, Avusturya, Belçika’dır. Buralara göç edenlerinin sayısı yaklaşık 1500 kişi civarındadır. Bu gün köyde ise yaklaşık 100 kişinin yaşadığı bilinmektedir.

Her ne kadar sahilden 11 km. içerde ise de yazları ılık kışları serin tipik bir Karadeniz iklimi hakim sürmektedir.

Başlıca geçim kaynakları; Hayvancılık ve Tarım üretimidir; fındık üretimi birinci sırada yer almaktadır, tarıma elverişli alanlar az olduğundan fazla ekin ekilen arazi yoktur. Arazi yapısının sarp ve dik olması, tarıma elverişli olmaması nedeniyle son yıllarda ağırlık fındık üretimine verilmiştir. Son zamanlarda fındığın üretimi, bakımı ve mahsulünün toplanmasının zor ve ücretinin düşük olmasından dolayı bazı aileler kivi üretimine geçmeye başlamışlardır. Ayrıca köyde kiraz, elma, armut, erik, üzüm, şeftali, dut, vişne, döngel gibi meyvelerde yetişmektedir, bunların yalnız ticareti yapılmamaktadır. Orman alanları da geniş yer kaplamaktadır. Havyacılıkta ise; küçük ve büyükbaş hayvanların beslendiği (koyun, inek) görülür. Hayvancılığı halk ticareti yanında kendi ihtiyacını gidermek için yapmaktadır.

Yakın zamana kadar dışardan işçi almadan imece usulü ile birbirlerinin işlerini yapan köy halkı, göç ve nüfus planlaması yapılmasından dolayı giderek nüfusun azalması nedeniyle İç Anadolu ve Güneydoğu Anadolu bölgesinden işçiler getirterek fındık toplama dönemlerinde çalıştırmaktadır.

Göç eden köylülerin genellikle kamu ve özel kuruluşlarda çalıştıkları bunun yanında köyden öğretmen, doktor, hemşire ve subayda çıkmıştır. Ayrıca tekstil kesiminde ihracat yaparak ülkemize döviz kazandıran işverenlerimizde vardır. Bunun yanında okuma yazma oranı da giderek yükselmiştir. (%94 dolaylarında okur yazar bulunmaktadır.) Bu nedenle sosyal yaşamları değişmiş, hayat standartları yükselmiştir.

Okur yazar oranının yüksek olması veya köydeki ekonomik alanların kısıtlı durumda bulunması nedeniyle tamamının sigortası, sağlık güvencesi bulunmaktadır.

Gurbette çalışarak emekli olan halkın tekrar köye döndüğü görülmekte olup, çalışanlarımızın ise Ağustos ayının başından itibaren köye gelerek fındıklarını toplayıp tekrar geri döndükleri görülür.

Köye üç yerden ulaşım sağlanmaktadır. Göreleden sahil yolu üzerinden Çavuşluya geldikten sonra Çavuşlu Belde Belediyesinin sınırları içersinde başlayan yol kırıklıya uğramadan dereyi (Çavuşlu diğer adı Zıva deresi) takip ederek Grup yolundan, Kırıklı Beldesine gelen yoldan ve Şenlik Köyü yolundan sağlanır.En fazla ulaşım şimdilik diğer köylere de uluşımı sağlayan Grup yolundan yapılmaktadır. Köyün merkezine kadar gelmiş olan olan araba yolu belde belediyesine dahil olduktan sonra her evin kapısına kadar getirilmiştir; yol şu anda stabilize olup ileride asfaltlanması yapılacaktır. Araba yolundan yararlanmayan hane (ev) kalmamıştır.

Gurbetteki köylüler birleşerek Hamzalı Köyü Derneğini kurdular. Yardımlaşmalarını, örf ve adetlerini, ananelerini, geleneklerini bu dernek sayesinde birleşerek sürdürmektedir.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.

Kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

Pancar çorbası, pancar diplesi ve pancar sarması yemekleri meşhurdur.

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Giresun iline 78 km, Görele ilçesine 18 km uzaklıktadır.

İklim[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıllara göre köy nüfus verileri
2007
2000 632
1997 1027

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Muhtarlık[değiştir | kaynağı değiştir]

Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

Seçildikleri yıllara göre köy muhtarları: 1983 yılında yapılan mahalli seçimlere kadar Mustafa KANBER Muhtar olarak köye hizmet etmiştir; 1983 yılında yapılan mahalli seçimlerde Muhtar olarak seçilen Celal KANBER halen bu görevi sürdürmektedir

2009 - Celal KANBER
2004 - Celal KANBER
1999 - Celal KANBER
1994 - Celal KANBER
1989 - Celal KANBER
1984 - Celal KANBER

Altyapı bilgileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol stabilize olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.[ayrıca beldede baz istayonu bulunduğundan cep telefonları ile rahat görüşme sağlanmaktadır. ]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]