Gaz odası

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Git ve: kullan, ara


Gaz odası, idam için yıllardır kullanılan bir cihazdır, kilitli bir oda ve içine konulan zehirli veya boğucu gazlardan oluşur. Bu oda için en çok kullanılan gaz, "Hidrosiyanür" dür; "Karbon dioksit" ve "Karbon monoksit" de kullanılabilir.

Gaz odaları, 1920'lerin başında, Amerika'da idam mahkumları için kullanılırdı. Yahudi katliamı süresince, Almanlar, soykırım programının bir parçası olarak geniş çaplı gaz odalarını toplu idamlar için kullanırlardı. Gaz odalarının Kuzey Kore'de de kullanıldığı rivayet edilir.

Gaz odaları, ayrıca hayvan ötanazileri için kullanılır, ölümcül dozda karbon dioksit verilerek. Bazen, bunlarla küçük hayvanlara anestezi yapılır.

1789'da Fransız Devriminin başında faaliyete geçen ancak etkisi 2. Dünya Savaşında artan mahkumların zehirli CO<3> gazıyla öldürüldükleri dar çaplı odalar.Gaz odalarının asıl kullanım alanı savaştan kaçan askerlerin savaş sonunda cezalandırılmaları ya da savaşta esir alınan düşman kuvvetleri askerlerinin etkisizleştirilmesidir. Ancak 1939-1943 yıllarında Yahudi soykırımı olarak da bilinen katliamlarda ve esir çingenelerin öldürülmesinde yasa dışı şekilde kullanılmıştır. Bu zehirli gazların keşfi gaz odalarının bulunmasından yaklaşık olarak 122 sene sonra 1911'de ünlü Matematikçi Albert Einstein tarafından üniversite tezi konusu olarak hazırlanmıştır. Gaz odaları Almanya ve Fransa dışında İngiltere Askeri Akademisinde verilen emre itaatsizlik suçunda ağır olmamak şartıyla öğrenciyi bayıltacak derecede de kullanılmıştır. Ancak kaldırılması 1982 yılını bulmuştur. Son olarak 1942'de İkinci Dünya Savaşı kaçağı Kaly France'in öldürülmesi için kullanılmış ancak riskli olduğu gerekçesiyle önceleri sadece suçlular üzerinde kullanılırken sonraları sadece ağır suç işlemiş kişiler için kullanılmıştır. Kısmî olarak da vatan suçu (devlet sırrını açığa vurma,devlete bayrağa millete hakaret) işlemiş kişiler için kullanılırdı. Bu ceza çeşidi Avrupa İnsan Hakları Mahkemesince "kullanım maksadını aştığı" gerekçesi ile 17 Kasım 1982'de Avrupa Senatosunca kaldırılmıştır.