Fyodor Tyutçev

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Fyodor Tyutçev

Tyutçev, Fyodor İvanoviç (Rusça: Фёдор Иванович Тютчев) (5 Aralık 1803 - 27 Temmuz 1873), önemli Rus şair, diplomat.

Münih’te, Torino’da ikamet etti, Heine, Schelling’le tanıştı. Edebî hayatta iştirak etmedi ve kendisini edib sanmadı. Dayanan takriben 400 menzumesinin dizeleri Rusya’da sık sık iktibas edilir.

İlk şiirleri 18. yüzyılın şiirsel geleneğinde yaratılır. 1830’ncu yıllardaki şiirlerinde Avrupa (özellikle Alman) romantizminin gelenekleri çok kudretlidir. Bu felsefî (düşünceli) içselinin temel konuları kâinat, insanın kaderi, tabiata dair tefekkürlerdir. 1840’ncı yıllarda, Rusya’nın Batı uygarlığıyla münasebetinin meselesine hasredilen birkaç siyasal makale yazar. 1850’nci yıllarda Tyutçev sevgiye facia mânasını veren bir sıra keskin aşk şiirlerini meydana getirir. Sonradan bu şiirler sözümona “Denisyeva silsilesi”, yâni şairin maşukasına, Y.A. Denisyeva’ya ithaf edilen menzumelerin silsilesine birleşmiş. 1860-1870’ncı yıllarda Tyutçev’in eserlerinde siyasal şiirler ekseriyetî teşkil eder.

En meşhur menzume “Silentium!”, susmaya acı bir çağrı, insanların birbirlerini asla tamamiyle anlayamadığı için yazıklanma. “Söylenen düşünce yalan” diyen dize, “Akıl Rusya’yı anlamaz” ile “Sözümüz nasıl akseder, bunu önceden bilemeyiz” yanında Tyutçev’in en sık iktibas edilen özdeyişlerinin biridir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]