Clinton Davisson

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Clinton Joseph Davisson
Clinton Davisson.jpg
Davisson
Doğum 22 Ekim 1881(1881-10-22)
Bloomington, Illinois, ABD
Ölüm 01 Şubat 1958 (76 yaşında)
Charlottesville, Virginia, ABD
Dalı Fizik
Çalıştığı yerler Princeton Üniversitesi
Carnegie Teknoloji Enstitüsü
Bell Labs
Doktora hocası Owen Richardson
Etkiledikleri Joseph A. Becker
William Shockley
Aldığı ödüller Comstock Fizik Ödülü (1928)
Elliott Cresson Madalyası (1931)
Nobel Fizik Ödülü (1937)


Clinton Joseph Davisson (Ekim 22, 1881 – Şubat 1, 1958) elekron kırınımı keşfi ile 1937 yılında Nobel Fizik Ödülünü alan Amerikalı fizikçidir. Davisson ödülü bağımsız olarak kendisi ile aynı anda elektron kırınımını keşfeden George Paget Thomson ile paylaşmıştır.

Hayatı ve Kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Bloomington, Illinois doğumlu Davisson 1902'de burslu olarak Şikago Üniversitesi'ne kabul edilmiş, 1905 yılında Robert A. Millikan tavsiyesi üzerine Princeton Üniversitesi'nde fizik okutmanı olarak görev yapmaya başlamıştır. Doktorasını 1911 yılında Owen Richardson'ın öğrencisi olarak Princeton'da tamamlamıştır. Yardımcı doçent olarak Carnegie Teknoloji Enstitüsü'ne atanan Davisson 1917'de I. Dünya Savaşı sırasında enstitüden ayrılmış ve askeri araştırmalar yapan Bell Labs'da mühendislik departmanında çalışmaya başlamıştır. Savaş sonrasında da burada kalıcı bir pozisyonu kabul etmiş ve 1946 yılındaki emekliliğine kadar burada çalışmaya devam etmiştir. Emekliliğinden sonra Virginia Üniversitesi'nde profesörlük görevini kabul etmiş ve 1954 yılına kadar bu görevi sürdürmüştür.

Elektron kırınımı ve Davisson-Germer Deneyi[değiştir | kaynağı değiştir]

1927 yılında Clinton Davisson ve Lester Germer Bell Labs'da elektronların vakumda Nikel (Ni) kristalden saçılması üzerine deney yaparlarken, tamamen rastlanti eseri elektronların aynı x ışınları gibi kırınım desenleri oluşturduğunu gözlemlediler ve elektronların dalga boylarını ölçmeyi başardılar. Ölçütükleri dalgaboyu, \lambda = h/p şeklindeki de Broglie Hipotezi ile uyum sağlayarak hipotezi doğrulamıştır. Buradaki  h Planck sabiti ve  p elektronun momentumudur.[1]. Davisson ve Germer deneyi parçacıların dalga özelliği taşıdığını yani quantum mekaniğinin temel prensiplerinden birini, madde dalgalarının varlığını kanıtlamıştır.


Dış Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Davisson, Clinton (1965). "The Discovery of Electron Waves". Nobel Lectures, Physics 1922-1941. Amsterdam: Elsevier Publishing Company. http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1937/davisson-lecture.html. Erişim tarihi: 2007-09-17.