Bazilika

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Bazilika.

Çeşitli dönem yapılarında karşılaşılan bir plan tipi. Hıristiyanlık öncesi yapılarda dini niteliği olmayan bir toplanma yeri özelliği gösterirken Erken Hristiyan ve Ortaçağ mimarilerinde, yan geçitleri bulunan (yan nef), galerili veya galerisiz kilise anlamında kullanılmıştır. Bazilikal planda ölçü birimi genellikle transept karesidir. Pek çok roman kilisesi bu ilke üzerine kurulmuştur. Transept karesinin ölçülerine -bazen küçük sapmalarla- koronun, transept kollarının, naos (orta nefin), kemer gözlerinin ölçülerinde rastlanır. Bazilikal plan tipi Gotik Sanat döneminde doruk noktasına ulaşmıştır. Kubbeli bazilika naosun (ana nef) üzeri kubbe ile örtülü bazilika. İstanbul'da bulunan, Justinianus devri yapıtı Hagia Eirene (Aya İrini) kilisesi bir kubbeli bazilikadır.

Bazilika Tipleri:

  1. Merkezi Plan Tipli Bazilikalar
  2. Kubbeli Bazilikalar
  3. Haç Vari Plan Tipli Bazilikalar
  4. Yunan Haçı Plan Tipli Bazilikalar
  5. Mix Plan Tipli Bazilikalar