Austerlitz Muharebesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Koordinatlar: 49°8′N 16°46′E / 49.133°N 16.767°E / 49.133; 16.767

Austerlitz Muharebesi
Üçüncü Koalisyon Savaşı
Austerlitz-baron-Pascal.jpg
François Gérard'a göre Napoleon Austerlitz Muharebesi'nde
Tarih 2 Aralık 1805
Bölge Austerlitz, Moravya
Sonuç Kesin Fransız zaferi,
Üçlü Koalisyon'un sonu
Taraflar
Fransa Fransa Rusya Rusya
Avusturya İmparatorluğu Avusturya
Komutanlar
Fransa Napoleon Rusya I. Alexander
Avusturya İmparatorluğu II. Franz
Rusya Mihail Kutuzov
Güçler
65,000-75,000[1] 73,000-85,000[2]
Kayıplar
1,305 ölü,
6,940 yaralı,
573 esir,
1 kayıp sancak[3]
15,000 ölü veya yaralı,
12,000 esir,
180 kayıp silah,
50 kayıp sancak[3]

Austerlitz Muharebesi Çekce: Bitva u Slavkova ya da Üç İmparatorun Savaşı, Napoleon Bonaparte'ın kesin zaferi ile sonuçlanmış ve Napolyon Savaşları'nın ilk muharabesidir. Savaş Çek Cumhuriyeti'nin Moravya eyaletindeki Austerlitz kasabasında olmuştur. Bu savaş taktiği halen modern savaşın en iyi taktiği olarak kabul edilir.

Konu başlıkları

Savaştan önce [değiştir]

Fransız İhtilali'nden sonra Fransa büyük bir ordu ile Avusturya'nın üstüne yürüdü. Böylece Napolyon Savaşları'ndaki İlk Koalisyon Savaşı'nın (toplamda 3. Koalisyon başlangıcı olarak kabul edilir. Amiens Antlaşması'ndan sonra Fransızlar intikam ateşi ile yanıyorlardı. Bonapart'a göre Avusturyalılar askerlik vasfından yoksun insanlardı.

Savaş [değiştir]

Fransızların saldırıya geçtiği haberini alan Avusturya İmparatoru II. Franz hemen harekete geçti ve müttefiği olan Ruslara mesaj yollayıp yardım talep etti. Ruslar yardıma geleceklerini söyleyip harekete geçtiler. Avusturyalılar müttefiklerini beklemeye koyuldu. Ancak Fransızlarla karşılştılar ve bozguna uğrayıp geri çekildiler. Sonra Fransızlar beklemeye koyuldular. Avusturyalılar Ruslarla birleşip 85.000 kişilik büyük ordu oluşturdular ve Fransızlar'a karşı harekete geçtiler. Ruslar ve Avusturyalılar barutlu silahların çıkmasıyla süvari birliklerinin kullanımını büyük ölçüde azaltmışlardı. Ancak Fransızlar süvarileri halen etkili bir biçimde kullanmaktaydılar. Avusturyalılar'ın ve Ruslar'ın üzerlerine geldiğini haber alan yaklaşık 75.000 kişilik Fransız ordusu hemen savaş düzeni aldı. Fransızlar'ın 25.000 kadarı süvariydi. Bunları ormana yerleştiren Napolyon Avusturyalılar'ı ve Rusları beklemeye koyuldu. Sonunda karşılaşma gerçekleşti. Taaruza geçen Avusturyalılar ve Ruslar Fransız savunmasını zorluyordu. Ancak ormanda bekleyen Fransız süvarilerden haberleri yoktu. Fransız savunması çözülmeye başlayınca Fransız süvarileri Avusturya ve Rus ordularına karşı ani saldırya geçerek onlara ağır kayıplar verdirdi.

Savaştan Sonra [değiştir]

Bu savaş 3.Koalisyon için belirliyci idi.Zira savaştan sonra Napolyon Avrupa haritasını istediği gibi çizdi.Bununla birlikte bu savaşı daha da ünlü kılan şey ise Rusya Çarı I.Alexander'ın esir Fransız subayı aracılığıyla Napoleon'a gönderdiği mesaj:''Efendine söyle ki yüzyıllar boyunca benim ordum O'nun kisiyle denk olamayacak.


Kaynakça [değiştir]

  1. ^ French numbers at the battle vary depending on the account; 65,000, 67,000, 73,000, or 75,000 are other figures often present in the literature. The discrepancy arises because about 7,000 men of Davout's III Corps were not at the battle right when it started. Including or not including these troops is a matter of preference (in this article, they will be included as separate from the 67,000 French soldiers originally on the field). David G. Chandler, The Campaigns of Napoleon. p. 416 gives 67,000 (without Davout's III Corps)
  2. ^ Allied numbers at the battle vary depending on the account; 73,000, 84,000, or 85,000 are other figures often present in the literature. Andrew Uffindell, Great Generals of the Napoleonic Wars. p. 25 gives 73,000. David G. Chandler, The Campaigns of Napoleon. p. 417 gives 85,400. In Napoleon and Austerlitz (1997), Scott Bowden writes that the traditional number given for the Allies, 85,000, reflects their theoretical strength, and not the true numbers present on the battlefield.
  3. ^ a b David G. Chandler, The Campaigns of Napoleon. p. 432